ุด อย่าปล่อยให้มีผู้ใดต้องตายจากการอดอาหาร”
ขณะเดียวกันผู้บัญชาการกองหมื่นของกองทหารชีไห่เข้ามาประสานหมัดพร้อมกล่าวคำออก “ท่านเซินเว่ยโหว ข้าน้อยมีสิ่งที่ต้องรายงาน”
“ท่านแม่ทัพฉือฮั่ว โปรดกล่าวมา”
ฉือฮั่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทหารที่เพิ่งเสียชีวิต ร่างกายของพวกเขา…”
“หุบปาก!”
หมินยวี่หลินลุกขึ้นกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “ข้าหมินยวี่หลิน ยอมตายเสียดีกว่าต้องกินคน!”
ฉือฮั่วผงะชั่วครู่ก่อนจะก้มหัวเคารพ “ขอรับท่านเซินเว่ยโหว ข้าน้อยไม่ตั้งใจกล่าวเช่นนั้น…”
………………………………….
