EP.371 อสูรเกราะผู้หิวโหย
ตะเกียงส่องแสงระยิบระยับภายในตำหนักฉินอินนั่งคุกเข่าลงข้างโต๊ะยาวของจักรพรรดินีขณะที่อ่านม้วนหนังสือและจดหมายเหตุที่สาวใช้นำมาให้ ห่างออกไปมีเฟิงจี้สิง ซูอวี่ และเซี่ยงอวี้ยืนอยู่ด้วยท่าทางเคารพ นอกจากทั้งสามแล้ว ไม่มีผู้ใดในศาลฎีกาแห่งนี้อีก
“ไม่มีข่าวคราวจากกองทหารหยางเว่ยเลยหรือ?” ฉินอินเงยหน้าเอ่ยถาม ขณะที่ยังคงจรดพู่กันบนม้วนหนังสือ
“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ”
เฟิงจี้สิงส่ายหัวและกล่าว “ตั้งแต่สาส์นขนนกฉบับสุดท้ายที่ส่งจากชายแดนตะวันออกของมณฑลชางหนานก็ไม่มีมาอีกเลยพ่ะย่ะค่ะ สาเหตุอาจมาจากสภาพแวดล้อมและภูมิทัศน์ที่ซับซ้อนของมณฑลหลิงตงจึงทำให้ข่าวสารถูกปิดกั้น แม้แต่นกส่งสารก็ไม่อาจเดินทางผ่านหุบเขาและแม่น้ำมายังเมืองหลวงได้”
“มันไม่ควรเป็นเช่นนี้!”
ฉินอินขมวดคิ้ว “ท่านป้าอวี่ โปรดรีบส่งสาส์นไปยังมณฑลอวิ้นจง เพื่อขอให้พวกเขาส่งกองกำลังไปมณฑลหลิงตงเพื่อตรวจสอบข่าวคราวของกองทหารหยางเว่ย เราไม่สามารถนั่งรอเฉยอยู่ได้”
ซูอวี่โค้งคำนับ “กระหม่อมรับทราบพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย”
“อืม”
ฉินอินวางพู่กันลงและมองเนื้อหาในจดหมายเหตุด้วยความพึงพอใจ “สองสามวันนี้ ข้าไม่สามารถนอนหลับสนิท ภายในใจเป็นกังวลยิ่งนัก เนื่องจากเกรงว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น แม่ทัพเซี่ยงอวี้…การวางกองกำลังทหารในมณฑลชางหนานเป็นอย่างไรบ้าง?”
เซี่ยงอวี้ประสานหมัดและกล่าวว่า “กระหม่อมส่งทหารหนึ่งแสนนายไป
