ยังเมืองห้าหุบเขาแล้ว พวกเขาสามารถเข้ายึดดินแดนมณฑลหลิงตงคืนมาได้ทุกเมื่อ ฝ่าบาทโปรดวางพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”
“หากสะดวก…” ฉินอินมองเซี่ยงอวี้และกล่าว “แม่ทัพเซี่ยงอวี้โปรดเดินทางไปยังเมืองห้าหุบเขาและนำกองทัพหนึ่งแสนนายเป็นกำลังเสริมให้มณฑลหลิงตงทันที”
“หือ?” เซี่ยงอวี้ผงะไปครู่หนึ่ง “ฝ่าบาท ท่านหลานกงและท่านหยุนกงยังไม่ทราบถึงเรื่องนี้ กระหม่อมเกรงว่าคงไม่เหมาะสมที่จะกระทำโดยพลการ?”
เฟิงจี้สิงด้านข้างกล่าว “เซี่ยงอวี้ เจ้าเป็นทายาทเทพทหารเซี่ยงเหวินเทียนซึ่งเป็นแม่ทัพแห่งจักรวรรดิ แต่กลับไม่ฟังพระราชโองการของฝ่าบาทและฟังคำผู้อื่นเช่นนี้…ไม่ใช่ว่าจักรวรรดิฉินขึ้นตรงกับการตัดสินพระทัยขององค์จักรพรรดินีหรือ?”
เซี่ยงอวี้ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ฝ่าบาท กระหม่อมไม่ได้มีเจตนาจะต่อต้าน ทว่าทรงเข้าพระทัยกระหม่อม กองกำลังหนึ่งแสนนายในมณฑลชางหนานเป็นทหารจากมณฑลชีไห่ พวกเขารับคำสั่งจากท่านหลานกงโดยตรง หากไม่มีคำสั่งจากเขา เกรงว่าข้าคงไม่สามารถระดมกองทัพได้แม้จะไปยังเมืองห้าหุบเขาด้วยตนเอง”
“ข้าเข้าใจ”
ฉินอินหยิบพระราชกฤษฎีกาขึ้นมาฉบับหนึ่งและกล่าวว่า “จงนำพระราชกฤษฎีกานี้ไปให้ท่านหลานกงและบอกเพียงว่าเป็นคำสั่งของข้า ซึ่งหวังว่าท่านหลานกงจะทำตาม”
เซี่ยงอวี้รีบเข้าไปรับและก้มศีรษะด้วยความเคารพ “กระหม่อมจะไปยังจวนของท่านหลานกงทันทีพ่ะย่ะค่ะ”
“ดี และจงรีบกลับมา!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
เซี่ยงอวี้หันกลับออกไป ขณะที่ฉ
