ัพหลิน เสบียงพร้อมแล้ว จะเคลื่อนทัพเลยไหมขอรับ?”
“อืม มีเกวียนทั้งสิ้นกี่เล่ม?”
“เกวียนใหญ่และเล็กทั้งสิ้นหนึ่งร้อยห้าสิบเล่ม และมีอีกสามร้อยเล่มด้านหลัง ทว่ายังอยู่ในระหว่างการเตรียมการและยังมิได้ลำเลียง กองทหารติดตามจะช่วยพวกเราคุ้มกันขอรับ”
“เช่นนั้นเคลื่อนทัพได้” หลินมู่อวี่เหลือบมองครูฝึกดาวสีเงินเฉินฮั่น เขาเป็นจอมยุทธ์อายุราวสี่สิบปีที่ดูสุขุมและมีความสามารถ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เกอหยางเลือกเฉินฮั่นขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองกำลังศักดิ์สิทธิ์
ราวกับเฉินฮั่นอ่านความคิดหลินมู่อวี่ได้ เขาประสานหมัดกล่าว “ท่านผู้ดูแล ข้าจะนำพี่น้องห้าร้อยคนไปยังด้านหลังขบวนเพื่อคุ้มกัน ส่วนกองหน้าจะถูกส่งต่อให้ท่านขอรับ”
หลินมู่อวี่พยักหน้าอย่างพอใจ “คงต้องลำบากท่านเฉินฮั่น!”
“ขอรับ!”
เฉินฮั่นยกหอกและกล่าวเสียงดัง “ทหาร ตามข้ามา!”
หลินมู่อวี่หันมองด้านตะวันออกอีกครั้งซึ่งเป็นทิศทางของเมืองหน้าด่านอสูร ดูเหมือนว่าถังเสี่ยวซีจะไม่สามารถกลับมายังเมืองหลันเยี่ยน เนื่องจากประตูเมืองอสูรใช้การไม่ได้ และนางจำเป็นต้องฝึกฝนยุทธ์ อีกทั้งต้องจัดการเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าพันธุ์อสูรและมนุษย์ บางทีเสี่ยวซีอาจเป็นผู้ที่งานยุ่งที่สุดในจักรวรรดิ
ทั้งสองด้านของกองทัพมีทหารชูธงรบขึ้นสูง ด้านหนึ่งเป็นธงรบจักรวรรดิพื้นหลังสีน้ำเงินและดอกจื่อยิน ส่วนอีกด้านมีทหารสองคนชูธงคำว่า ‘หมิน’ และ ‘หลิน’ ทหารทั้งหมดอยู่ภายใต้กา
