มากอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นคงไม่สร้างความเสียหายเช่นนี้
เขาผูกม้าศึกไว้ ก่อนจะชักกระบี่วิญญาณมังกรเดินนำมังกรผลึกโลหิต ไม่นานก็พบถ้ำขนาดใหญ่พร้อมเปลวไฟลุกโชน สัตว์วิญญาณตนนั้นคงอาศัยอยู่ที่นี่
หลินมู่อวี่เพิ่มพลังปราณอย่างรวดเร็ว แสงน้ำเต้าทองปรากฏพร้อมโซ่เทวะที่พวยพุ่งโอบล้อมร่างกาย ทำให้หลินมู่อวี่ดูเหมือนเทพแห่งสงคราม
ขณะเดียวกันมังกรผลึกโลหิตวิ่งไปด้านหน้าพร้อมกระดิกหางและส่งเสียงราวกับต้องการพูดบางสิ่ง ไม่กี่วินาทีต่อมา หลินมู่อวี่ก็เข้าใจว่ามังกรน้อยกำลังขอออกไปต่อสู้กับเจ้าของถ้ำแห่งนี้…
“เจ้าทำได้หรือไม่?” หลินมู่อวี่ถามด้วยรอยยิ้ม
มังกรน้อยส่งเสียงร้องพร้อมแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บให้ดูดุร้าย
“ตกลง แต่ว่าห้ามฝืน เพียงกลับมาถ้าไม่ไหว”
หลินมู่อวี่เก็บกระบี่เข้าฝักและเอนกายกับก้อนหินด้านข้างเพื่อรอรับชม
…
‘โฮก!’
ในที่สุดเจ้าของถ้ำก็ออกมา มันเป็นสัตว์ร้ายที่มีเปลวไฟลุกโชนพร้อมหนามแหลมปกคลุมร่างกาย ซึ่งดูคล้ายกับเม่นถูกไฟเผา
“หนามเพลิงอายุหนึ่งหมื่นปี” หลินมู่อวี่กล่าวเสียงเบา
มังกรผลึกโลหิตคำรามก้องและพุ่งไปด้านหน้า มังกรศักดิ์สิทธิ์อายุห้าพันปีท้าทายกับหนามเพลิงอายุหนึ่งหมื่นปี ช่างน่าเชยชมยิ่งนัก…
วิธีการโจมตีของหนามเพลิงค่อนข้างมีลักษณะเฉพาะ มันก้มหัวลงต่ำก้อนจะพุ่งโจมตีด้วยหนามแหลมที่หน้าผาก ‘เปรี้ยง!’ หนามแหลมกระทบเกล็ดผลึกโลหิตรุนแรงจนเกล็ดแตกเป็นชิ้น มังกรน้อยพลันยกกรงเล็บตะ