ปบพร้อมอ้าปากกว้างกัดหัวคู่ต่อสู้…
‘กร้วม!’
มังกรผลึกโลหิตกรีดร้องอย่างเจ็บปวดทันทีที่กัด ปากของมันเต็มไปด้วยหนามแหลมของสัตว์ร้าย ขณะที่มีเลือดไหลกบปาก
‘โฮก…’
หนามเพลิงพุ่งกัดขาหลังมังกรน้อยพร้อมสะบัดหัวไปมาหวังฉีกให้ขาด พร้อมกันนั้นเปลวเพลิงลุกโชนกลืนกินตนเองและมังกรผลึกโลหิต!
ทว่าหลินมู่อวี่ไม่ได้กังวลมากนัก เนื่องจากมังกรสายเลือดบริสุทธิ์ไม่เกรงกลัวต่อไฟ และไฟของหนามเพลิงไม่สามารถทำร้ายมันได้
มันเป็นไปตามที่หลินมู่อวี่คาดการณ์ สัตว์อสูรกรีดร้องและวิ่งหนีออกจากเปลวไฟ ขณะเดียวกันเขาเห็นมังกรน้อยกัดหางตนเองพร้อมเกล็ดบนหลังตั้งขึ้นราวกับใบมีด
กงล้อสะบั้นพุ่งปะทะหนามเพลิงที่กำลังวิ่งหนี เกล็ดแหลมแทงทะลุร่างสัตว์อสูรจนเกิดแผลเหวอะน่าหวาดหวั่น
‘โฮก…’
แม้หนามเพลิงเป็นสัตว์วิญญาณอายุหนึ่งหมื่นปี มันยอมทิ้งศักดิ์ศรีด้วยการหนี ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นก็เจอกับกงล้อสะบั้นที่พุ่งมารอบสอง ซึ่งกระแทกลงอย่างรุนแรงจนสัตว์ร้ายกระอักเลือด
หลังจากโจมตีด้วยกงล้อสะบั้นแปดครั้งติดต่อกัน อสูรหนามเพลิงก็กลายเป็นเพียงกองเนื้อ…
หลินมู่อวี่มองอย่างตกตะลึง มังกรน้อยดุร้ายเกินไป…
หลินมู่อวี่ก้าวออกไปขุดศิลาวิญญาณออกมา ก่อนจะโยนลงถุงมิติ ขณะเดียวกันมังกรน้อยคลานเข้ามาด้านข้างและอ้าปากกว้าง มันมองเจ้านายพร้อมส่งสายตาขอความช่วยเหลือ หางยาวด้านหลังกวัดแกว่งไปมาเล็กน้อย
“อย่าก้าวร้าว เจ้าต้องทำตัวดีๆ”
หลินมู่อวี่นั่งล
