เขาวางกระบี่วิญญาณมังกรไว้ข้างกายและนั่งรออาหารมื้ออร่อยด้วยท่าทางสงบนิ่ง
ทว่าทักษะการแสดงมังกรน้อยช่างน่าอึดอัด “โฮก” มันส่งเสียงและคลานอยู่บนพื้นทอดสายตาไปไกล เกล็ดทั้งตัวค่อยๆ ตั้งตรงราวกับแมวขนฟูเวลาขู่
…
หลังจากนั้นไม่นาน ‘แซ่ก’ เสียงเหยียบหญ้าดังขึ้นจากระยะไกล พร้อมอสูรนภาคืบคลานเข้ามา
หลินมู่อวี่ยังคงใจเย็น กระทั่งสัตว์ร้ายเข้ามาใกล้ห่างไม่ถึงยี่สิบเมตร แสงสีทองส่องประกาย ‘ฟุ่บ!’ เถาวัลย์น้ำเต้าทองพุ่งทะลุดินพันธนาการร่างสัตว์ร้ายทันที ร่างกายสีแดงเลือดและทองของอสูรนภาปรากฏขึ้น มันคำรามก้องพร้อมตะปบกรงเล็บหั่นเถาวัลย์น้ำเต้าเต็มแรง!
ทว่าหลินมู่อวี่วันนี้เปลี่ยนไปแล้ว เขาถือกระบี่พุ่งตัวพร้อมฟาดออกไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว!
‘เปรี้ยง!’
ใบมีดเฉือนบนรัศมีรอบกายอสูรนภา ทว่าแสงสว่างจ้าแยกตัวออกจากกระบี่และฟันร่างสัตว์ร้ายทันที!
“โฮก!”
สัตว์ร้ายได้รับบาดเจ็บครั้งแรกและไม่สามารถหลบหนีได้ ขณะเดียวกันหลินมู่อวี่มองเห็นบนหน้าผากสัตว์ร้ายมีเส้นสีทองสิบเอ็ดเส้นและเส้นสีเงินสี่เส้น มันเป็นอสูรนภาอายุหนึ่งหมื่นหนึ่งพันสี่ร้อยปี!
“โฮก!”
อสูรนภาเป็นสัตว์ดุร้าย ขณะที่ศีรษะถูกเฉือนจนอาบเลือด มันส่งกรงเล็บพุ่งตรงไปยังช่วงท้องของหลินมู่อวี่ หวังทะลวงเพื่อสังหารทันที
น่าเสียดายที่หลินมู่อวี่เจ้าเล่ห์เกินกว่าที่อสูรนภาจะต่อกรได้ กำแพงน้ำเต้าควบแน่นบนหน้าอก เมื่อผนวกกับเกราะปราณยุทธ์ ทำให้มันทรงพลังมา
