ิดร้านค้าเป็นเรื่องที่ยากพอควร
“สัญญาการค้า” ฉินอินอ้าปากกว้างด้วยความประหลาดใจ
“ดูชื่อเจ้าของร้านค้าสิ”
“โอ้…”
ฉินอินมองหนังสือสัญญา ‘ร้านค้าจื่อยิน’ และชื่อเจ้าของคือฉินอิน นางหันมองหลินมู่อวี่ด้วยความตกใจ “พี่อาอวี่ นี่…”
หลินมู่อวี่กล่าวว่า “ข้าพบร้านค้าแห่งจักรวรรดิเดิมแล้ว ข้าขอให้จินเสี่ยวถังออกจากภูเขามาสร้างร้านค้าขึ้นใหม่เพื่อเป็นแหล่งเงินทุนสำหรับกองทัพแห่งจักรวรรดิและกองทัพมังกรผงาด ทว่าหากข้าเป็นผู้ลงมือเอง คงเป็นการขัดผลประโยชน์กับหลานกงและหยุนกง ดังนั้น…ข้าจึงตัดสินใจให้จักรพรรดินีอย่างเสี่ยวอินเป็นเจ้าของ ผู้คนจะได้ไม่คัดค้าน เสี่ยวอิน…สิ่งที่เจ้าต้องทำคือประทับชื่อและตราแห่งจักรพรรดินีเท่านั้น”
“อื้ม”
ฉินอินยิ้ม “พี่อาอวี่รอบคอบเสมอที่สามารถคิดวิธีนี้ได้ จริงสิ…สถานการณ์ของกองกำลังศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างไร?”
“มีผู้คนกว่าหนึ่งหมื่นสามพันคนมารวมตัวกันและฝึกฝน เจ้ามิต้องเป็นกังวล”
หลินมู่อวี่กล่าวอย่างมั่นใจ “กองกำลังศักดิ์สิทธิ์จะเป็นกองกำลังในมือเจ้า จริงสิเสี่ยวอิน…เจ้าเขียนจดหมายถึงเสี่ยวซีขอให้นางออกคำสั่งแก่เผ่าพันธุ์อสูรทำให้ม้าเชื่องมากขึ้น จากนั้นกองกำลังศักดิ์สิทธิ์จะได้ซื้อม้าในราคาที่ถูกลง”
“อื้ม ข้าจะทำ”
ฉินอินหยิบปากกาเหล็กและหมึกออกมา ก่อนจะลงนามในหนังสือสัญญาอย่างรวดเร็วและประทับตราของจักรพรรดินี หลินมู่อวี่รับสัญญาที่ล้ำค่ามาและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ต่อจากน
