ี้เพียงรอดูความรุ่งเรืองของร้านค้าจื่อยินเท่านั้น หากเจ้าสามารถเป็นผู้ควบคุมเศรษฐกิจในเมืองหลันเยี่ยน…เรามิจำเป็นต้องเกรงกลัวว่าหลานกงและหยุนกงจะเข้ามาวุ่นวายได้”
“อื้ม”
“เช่นนั้นข้าขอลา หากทุกอย่างเสร็จสิ้นข้าจะกลับมาหาเจ้า”
“เจ้าค่ะพี่อาอวี่”
ฉินอินออกมาส่งหลินมู่อวี่ที่ประตู เมื่อมองแผ่นหลังของหลินมู่อวี่ควบม้าออกไป นางรู้สึกมีความสุขและเศร้าใจ มีความสุขที่หลินมู่อวี่กลับมามีชีวิต และโศกเศร้าที่เขารีบจากไป สาวใช้ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ฝ่าบาท ใต้เท้าหลินจะกลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ทรงอย่ากังวลพระทัยเลย”
“สาวน้อย เจ้ากล้าล้อข้ารึ?” ฉินอินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “รีบจัดเตรียมอาหารค่ำเถิด คืนนี้ข้าต้องการซุปร้อนๆ”
“กระหม่อมจะจัดเตรียมให้ในห้องอาหารส่วนพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
…
เมื่อหลินมู่อวี่มาถึงประตูร้านค้าแห่งใหม่ในตอนเย็น พบว่าจินเสี่ยวถังจ้างคนงานจัดโครงสร้างอาคารใหม่แล้ว แม้จะมีพื้นที่น้อยลงกว่าร้านค้าแห่งจักรวรรดิดั้งเดิมยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ทว่าพวกเขาไม่รีบเร่งขยายมากนัก ตราบใดที่ร้านค้าเจริญรุ่งเรือง ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเช่นเดิมอีกครั้ง
จินเสี่ยวถังเดินออกจากพื้นที่ชุมชนด้วยใบหน้าสดใส อารมณ์ของนางเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อมองเห็นหลินมู่อวี่ เสี่ยวถังรีบเดินเข้ามาทันที “พี่อาอวี่ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว วันรุ่งขึ้นสามารถจดทะเบียนได้เจ้าค่ะ”
“ดี”
หลินมู่อวี่เอ่ยถาม “แล้วช่องทาง
