้าข้าไม่เคยมองเจ้าเป็นลูก ความผิดครั้งนี้คงมิอาจให้อภัย ถึงกระนั้นข้าก็หวังว่าคำสั่งเสียที่เขียนไว้จะช่วยชดเชยเรื่องที่ผ่านมาได้…’”
หลินมู่อวี่พยักหน้าอันทุกข์ตรม “ข้าทราบแล้วเสด็จพ่อ…”
…
ทันใดนั้น ถังลู่จากตระกูลถังก็มองหน้าฉินอินอย่างจริงจังพลางประสานหมัดและเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาท ตามกฎแล้วมิอาจให้คนที่ไม่มีเชื้อขุนนางขึ้นเป็นราชา องค์จักรพรรดิแซ่ฉินจะแต่งตั้งหลินมู่อวี่แซ่หลินได้อย่างไร? แม้ว่าเขาจะมีคุณความดีอันยิ่งใหญ่ก็มิเพียงพอให้เข้ารับตำแหน่งได้ กระหม่อมเชื่อว่าต้องมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับการแต่งตั้งเขาเป็นแน่พ่ะย่ะค่ะ”
ฉินอินมองหน้าถังลู่ก่อนกล่าวตอบอย่างใจเย็น “นอกจากข้อโต้แย้งนี้ท่านมีสิ่งใดอีกหรือไม่?”
ท่ามกลางบรรดาขุนนาง ทุกคนต่างจดจ้องไปยังซูมู่หยุนเขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฝ่าบาท แม้ว่าจะเป็นพระบรมราชโองการจากจักรพรรดิองค์ก่อน ทว่าในตอนที่พระองค์ทรงอักษรหาได้รู้ไม่ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงขึ้น ในตอนที่จักรวรรดิกำลังต้องการความรุ่งเรือง คงไม่เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะก่อตั้งราชาองค์ใหม่ ประชาชนหลายคนคงไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้”
ถังหลานที่อยู่ด้านข้างพลันประสานหมัดขึ้นพร้อมกล่าวหนักแน่น “ด้วยจักรวรรดิที่กำลังได้รับการบูรณะ กระหม่อมเองก็คิดว่าต้องมีข้อผิดพลาดกับคำประกาศนั้นแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้มณฑลเทียนชู่เป็นอาณาเขตของท่านหยุนกง หากหลินมู่อวี่ได้รับตำแหน่ง เขาคงไ
