งเดิม มงกุฎแห่งเกียรติยศส่องแสงเป็นประกายงดงาม นางสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้ม ด้านหลังมีฝักดาบห้อยอยู่ที่เอว ขณะที่มือขวาวางลงบนด้ามจับ ฉินอินมองทุกคนด้วยท่าทางสง่างาม
“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
ข้าราชบริพารตะโกนดังพร้อมเพรียงกันอีกครั้ง
“มิต้องมากพิธี” ฉินอินยกมือขึ้นแผ่วเบาและยิ้ม “วันนี้มีข่าวดีต้องการแจ้งให้ทุกคนทราบ”
ซูมู่หยุนยิ้มเล็กน้อย “เสี่ยวอิน มีข่าวดีเรื่องใดหรือ?”
“ท่านตา ทหารที่เสียสละชีวิตเพื่อแผ่นดินถือว่าเป็นวีรบุรุษใช่หรือไม่?” ฉินอินเอ่ยถาม
ซูมู่หยุนผงะและประสานหมัดกล่าว “การตายเพื่อจักรวรรดิ ล้วนเป็นการกระทำของวีรบุรุษ!”
“หากวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิรอดพ้นจากฝันร้ายนั้นและกลับมาจากความตาย จะยังถือว่าเป็นวีรบุรุษหรือไม่?”
“แน่นอนว่าคนผู้นั้นเป็นวีรบุรุษ!” ซูมู่หยุนกล่าวอย่างแน่วแน่
“ดี เช่นนั้นข้าจะแนะนำบุคคลผู้หนึ่งแก่ทุกคน”
ฉินอินหันหน้าไปบริเวณโถงด้านข้างและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เข้ามาสิพี่อาอวี่…”
…
“พี่อาอวี่?” ซูมู่หยุนผงะทันทีที่ได้ยิน
ซูอวี่เผยความดีใจ “เป็นไปได้ไหมว่า…อาอวี่ยังไม่ตาย?”
ตู้ไห่ตกใจมาก
ขณะเซี่ยงอวี้เผยสายตาดุร้าย
สาวใช้สองคนเปิดม่าน ก่อนที่นายพลหนุ่มในชุดเกราะองครักษ์อวี้หลินปรากฏตัวขึ้นพร้อมจ้องมองไปยังฉินอินจากระยะไกล เขาเดินออกมาอย่างเชื่องช้าและหยุดตรงหน้าเหล่าข้าราชบริพาร ชายผู้นี้หันมองรอบบริเวณและประสานหมัด “หลินมู่อวี่รอดตายอย่างปาฏิหาริย์ ย
