แสงจันทร์นวลสาดส่องลงยังค่ายกองทัพองครักษ์ ณ เชิงเขาหลงหยาน
เฟิงจี้สิงนอนอยู่บนฟูกพร้อมดาบคู่ใจ ด้านนอกกระโจมหลักทหารของกองทัพองครักษ์คอยสอดส่องรอบบริเวณอย่างตื่นตัว
‘บรู๊ว…’ สายลมเย็ดพัดผ่านธงรบดอกจื่อยินของจักรวรรดิ เสียงสัตว์ป่าไล่ล่ากันดังลอยตามสายลม
“ระวัง!”
ทหารนายหนึ่งตะโกนดัง ทว่าเสียงนั้นขาดหายไปก่อนจบประโยคราวกับถูกเชือดคอ ทันใดนั้นรัศมีพลังไร้ลักษณ์คืบคลานลงมายังกองทัพ ทำให้พวกเขาไม่สามารถขยับตัวได้ ส่วนผู้ที่มีพลังยุทธ์ระดับต่ำต่างก็มีเลือดออกปากและจมูกจนเสียชีวิตทันที! นี่คือเขตแดนพลัง!
ท่ามกลางสายลม ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมเปลวเพลิงแห่งแสงคร่าชีวิตทหารแห่งจักรวรรดิไปหลายสิบนายในพริบตา คนผู้นั้นเปิดประตูกระโจมหลักและพุ่งตัวเข้าไป!
เฟิงจี้สิงที่นอนอยู่บนฟูกลืมตาขึ้นพร้อมคว้าดาบสะบั้นวาโย ก่อนจะกระโดดออกและตวัดดาบกลางอากาศพร้อมตะโกนดัง “ทรายอัคนีหลอมทอง!”
พลังทรายอัคนีหลอมทองปรากฏขึ้นพร้อมปราณยุทธ์ที่ควบแน่นบนใบดาบ นี่เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าเฟิงจี้สิงเข้าสู่ขอบเขตนภาชั้นที่สามแล้ว…ทันใดนั้น! ดาบสะบั้นวาโยกระแทกกับฝ่ามือของชายชราเสียงดัง ‘เปรี้ยง!’ ฝ่ามือนั้นแข็งราวเหล็กกล้า แม้แต่ดาบสะบั้นวาโยก็ไม่สามารถตัดมันได้!
พลังไร้ลักษณ์ผันผวนกระแทกเฟิงจี้สิงถอยออกไปหลายก้าว ก่อนที่เฟิงจี้สิงจะพุ่งตัวออกจากกระโจมเผชิญหน้ากับศัตรูใต้แสงจันทร์ “ปู้ไห่ ข้าคิดไว้แล้วว่าเจ้าจะต้องมาที่นี่”
