ราตรีมาเยือน แสงดาวพร่างพราวส่องแสงจากบนฟ้าสู่เทือกเขาลึก ผลึกสีม่วงยักษ์ถูกชะล้างโดยพายุฝน ท่ามกลางแสงดวงดาราก้อนผลึกระเบิดออก! ร่างของชายที่นอนอยู่ในนั้นลืมตามองแสงระยิบระยับ ปราณยุทธ์พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง พลังแห่งดวงดาวที่กระจัดกระจายค่อยๆ ซึมซับเข้าสู่ตัวของชายผู้นั้น
“ในที่สุดก็สำเร็จ พลังดวงดาวเข้าสู่ร่างกายแล้ว!”
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปส่งเสียงดีใจอยู่ในทะเลจิตที่หลินมู่อวี่นำพลังดวงดาวเขาสู่ร่างได้สำเร็จ ประหนึ่งเพิ่งบรรลุวิชายุทธ์ที่ไม่มีใครเทียบได้
“เฮ้อ…”
หลินมู่อวี่ถอนหายใจ แผลตรงอกค่อยๆ ฟื้นฟูกลับมาเหมือนเดิมจากการฝึกยุทธ์ตลอดสามปีที่ผ่านมา อย่างที่ราชาปีศาจเจ็ดประทีปเคยกล่าวว่าพลังฌานเจ็ดประทีปที่แขนซ้ายของตนนั้นมีพลังลึกลับที่สามารถรักษาทุกสิ่งได้แม้แต่ฟื้นคืนชีวิต ตอนนี้หลินมู่อวี่รู้สึกได้ว่าพลังแห่งดวงดาวนั้นแผ่กระจายอู่ทั่วร่างของตน
ขณะเดียวกันก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในทะเลจิต “ท่านพี่ ข้า…ข้ารู้สึกไม่สบาย…” เป็นเสียงของลู่ลู่!
“เกิดอะไรขึ้นลู่ลู่?” หลินมู่อวี่ถามอย่างสงสัย
ลู่ลู่ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด ร่างบางกุมขมับตัวเองอย่างทรมานใบหน้าซีดเซียว “ท่านพี่โปรดระวัง…มีบางสิ่งกำลังจะออกมาจากจิตของข้า…”
“จากจิตของเจ้าหรือ?”
หลินมู่อวี่ไม่เข้าใจ “ลู่ลู่อย่าทำให้ข้ากลัว!”
ทันใดนั้น “วิ้ง!” ทะเลจิตของหลินมู่อวี่ได้เปิดออก ตัวอักษรสีทองปรากฏขึ้นและกลายเป็นดวงดาวพุ่งเข้าใส่ทะเล
