Ep.345 ข้าไม่แต่งกับใครทั้งนั้น
ฤดูหนาวเวียนมาบรรจบ แทนฤดูใบไม้ผลิที่พ้นไป เวลาสามปีผ่านไปเพียงพริบตา
เดือนมกราคมปีเจ็ดพันเจ็ดร้อยสามสิบสี่ ถังหลานและซูมู่หยุนรวบรวมกองกำลังสี่แสนนายจากจักรวรรดิเข้าจู่โจมมณฑลหลิงคงที่อยู่บนสันเขา ทั้งสองถูกจัดการโดยหลงเซียนหลิน หนึ่งในเจ็ดแม่ทัพแห่งหลิงหนาน โดยการยื้อเวลารบในช่วงหิมะตกหนักจนกองทัพขาดแคลนเสบียงก่อนจะเข้าโจมตีทำให้สูญเสียทหารไปกว่าสองแสนนาย มณฑลหลิงตงและมณฑลทงทียนถูกยึดครองโดยจักรวรรดิอี้เหอ บนเทือกเขาฉินเต็มไปด้วยศพทหารเกลื่อนกลาดทุกตารางนิ้ว เป็นครั้งแรกตั้งแต่จักรวรรดิฟื้นฟู แม้แต่เซี่ยงอวี้และแม่ทัพคนอื่นๆ ยังได้รับบาดเจ็บ
เดือนมีนาคม กองทัพทั้งหมดกลับสู่เมืองหลวง
ณ ตำหนักเจ๋อเทียน ฉินอินผู้เลอโฉมดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยหลังได้รับการราชาภิเษก นางยืนจับด้ามกระบี่จื่อยินอย่างสง่างามหน้าบัลลังก์ สายตาอันเย็นชามองไปยังเหล่าคนเบื้องล่าง “ท่านตา ท่านหลานกง ข้าอยากทราบว่าเหตุใดจึงยอมแพ้เช่นนี้?”
ถังหลานและซูมู่หยุนคุกเข่าเงียบต่อหน้าฉินอิน
เฟิงจี้สิงยืนขึ้นพลางกระชับดาบที่เอว ก่อนจะก้าวออกมาและประสานหมัด “ข้าแต่ฝ่าพระบาท การศึกครั้งนี้หานับได้ว่าเป็นการรบกันอย่างเท่าเทียมไม่ ทุกการกระทำของเราล้วนถูกควบคุมโดยศัตรู เสบียงอาหารเราถูกพวกมันยึดและเผาจนสิ้น กองทัพกว่าสี่แสนบนภูเขาฉินต้องสูญเสียเสบียง อีกทั้งยังถูกถ่วงเวลาท่ามกลางหิมะที่ตกอ
