นอีกสองปีเมื่อฉินเหยียนโตเต็มวัย ตาจะดูแลเรื่องการอภิเษกสมรสให้เจ้าเอง”
ฉินอินกำมือแน่นจนเล็บจมเข้าไปในเนื้อ ดวงตาทั้งสองมีน้ำตาไหลรินพร้อมส่ายหัว “ไม่ ฉินอินโตแล้ว ข้าจะอยู่กับคนที่ข้ารักเท่านั้น เรื่องนี้จะไม่ถูกพูดถึงอีก มิเช่นนั้น…ท่านตาก็รู้นิสัยข้าดี”
ซูมู่หยุนประหลาดใจเล็กน้อย “ตกลง…ข้าจะไม่พูดถึงมันอีก ทว่าเสี่ยวอิน…เจ้าอย่าลืมว่าตอนนี้ถังหลานได้รับยกย่องให้เป็นราชา ทำให้อำนาจทหารในมือทรงพลังยิ่งขึ้น เจ้ากลับไม่นึกถึงมันเลย”
“เรื่องนั้นเป็นปัญหาระหว่างท่านตา ข้าจะไม่เข้าไปวุ่นวาย”
ฉินอินยืนขึ้นและกล่าวว่า “ข้าจะไปหาเสี่ยวซี ขอตัวเจ้าค่ะ”
เมื่อมองแผ่นหลังที่โดดเดี่ยวของฉินอิน ทำให้ซูมู่หยุนได้แต่ถอนหายใจ
ซูอวี่ด้านข้างดื่มไวน์องุ่นและเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ท่านพ่อ เสี่ยวอินมิใช่หุ่นเชิดของท่าน ทำเช่นนี้…มิเกินไปหรือ?”
ซูมู่หยุนหันมองบุตรีด้วยสายตาเฉียบคมราวกับใบดาบ
…
ห่างออกไปหลายร้อยไมล์ เมื่อเทียบกับงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยสุราและอาหารในเมืองหลันเยี่ยน ป่าล่ามังกรเวลากลางคืนหนาวเหน็บกว่ามาก และขณะนี้มีฝนห่าใหญ่ตกลงมาจากท้องนภา
‘ตูม’
จู่ๆ ก็มีดินถล่มลงมากะทันหัน ทำให้ผลึกน้ำแข็งที่ถูกฝังในผืนโลกโผล่ออกมา จากนั้นสายฝนชะล้างจนผลึกน้ำแข็งสะอาด
หลังจากฝนหยุดตกและเมฆเปิด แสงของดวงดาวก็สาดส่องลงมายังผลึกน้ำแข็งนี้
ทันใดนั้น! ร่างมนุษย์ในผลึกน้ำแข็งดูเหมือนจะขยับเปลือกตาเล็กน้อย!
…
“เจ้า
