ินอินนั่งข้างซูมู่หยุนอย่างเงียบงัน
“เสี่ยวอิน เป็นอะไรไปหรือ?” ซูมู่หยุนถามด้วยรอยยิ้ม
ฉินอินเหม่อมองจานผลไม้บนโต๊ะและพึมพำ “ท่านตา ข้าต้องการสร้างระบบทหารขึ้นใหม่ ปฏิบัติกับกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดดั่งกองทัพจักรวรรดิปกติ ก่อตั้งกองทัพสามหมื่นนาย และส่งเสริมเว่ยโฉวให้เป็นหนึ่งในแม่ทัพพิทักษ์เมืองระดับสาม ข้าไม่รู้ว่าท่านตาจะคิดอย่างไร?”
“ขยายกองทัพมังกรผงาด…”
ซูมู่หยุนขมวดคิ้วและตบไหล่ฉินอินแผ่วเบา “ทิ้งเรื่องนี้ไว้ก่อนเถิด อีกทั้งเว่ยโฉวยังเด็ก หากต้องการมอบความรับผิดชอบอันหนักอึ้งให้ บางทีอาจส่งเว่ยโฉวไปเป็นผู้บัญชากาารกองหมื่นในกองทัพเขี้ยวกระบี่ ด้วยความสามารถของเขา ข้าเชื่อว่ามันเพียงพอแล้ว”
“เหตุใด…”
ฉินอินกำมือแน่นและกัดริมฝีปาก “เหตุใดในฐานะจักรพรรดินีจึงไม่มีแม้แต่พลังที่จะสร้างกองทัพ”
ซูมู่หยุนยิ้มเล็กน้อย “เด็กโง่ เจ้าคิดสิ่งใดอยู่ แน่นอนว่าเจ้าเป็นจักรพรรดินี ทว่า…เรื่องการทหาร ตาจะช่วยเจ้าจัดการเอง รวมทั้งป้าของเจ้าด้วย ดังนั้นจึงมิต้องกังวล อีกทั้งเจ้ายังเด็กเกินไป ตามิได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องอื่นเลย นอกจากชีวิตของเจ้าต่อจากนี้”
ฉินอินนิ่งเงียบ
ซูมู่หยุนกล่าวว่า “เด็กนั่น ฉินเหยียนบุตรของอ๋องจี้หนิง หลังจากอ๋องจี้หนิงและองค์จักรพรรดิถูกลอบปลงพระชนม์ในทะเลสาบภูต เหล่ากองทัพของอ๋องจี้หนิงได้ติดตามฉินเหยียน ข้าคิดว่าเขาจะกลายเป็นบุคคลสำคัญ เสี่ยวอิน…หากเจ้าไม่รังเกียจ ใ
