งเรืองของจักรวรรดิอีกครั้ง
“ยินดีกับท่านถังลู่ที่ได้รับตำแหน่งหลิงเป่ยโหว” เซี่ยงอวี้ประสานหมัดกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ถังลู่เป็นเด็กหนุ่มที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว จึงเป็นที่ดึงดูดสายหา มุมปากเขายกขึ้น “อืม มันมิได้มีพลังอำนาจเทียบเท่าแม่ทัพเซี่ยงอวี้ หลิงเป่ยโหวของข้าเป็นเพียงชื่อเท่านั้น ไม่เหมือนกับท่านเซี่ยงอวี้ที่สามารถเปลี่ยนแม่น้ำให้กลายเป็นแม่น้ำเลือด รวมทั้งเปลี่ยนเมืองห้าหุบเขาและห้าเมืองใหญ่ให้กลายเป็นเมืองแห่งความตาย ฮ่า…บางทีในแผ่นดินนี้ คงไม่มีผู้ใดเก่งกล้าเท่าท่านแม่ทัพอีกแล้ว ใช่หรือไม่?”
เซี่ยงอวี้ตะลึงจนใบหน้าขาวซีด “นี่คือความสำเร็จอย่างหนึ่ง และมันเป็นวิถีที่มีมาตั้งแต่โบราณกาล เหตุใดท่านจึงต้องเยาะเย้ยข้าเช่นนี้”
“เหอะ!”
ถังลู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและตบไหล่เซี่ยงอวี้เบาๆ พร้อมโน้มตัวไปพูดว่า “เซี่ยงอวี้ เจ้าเป็นเพียงหมาแก่ หากมิใช่เพราะว่าท่านปูเก็บเจ้ามา คงไม่มีโอกาสมาเสนอหน้าเช่นนี้ ทว่าเจ้าเป็นคนฉลาด ข้าคิดว่าเจ้าควรรู้ว่าต้องทำตัวอย่างไร”
ใบหน้าเซี่ยงอวี้ซีดเซียว ก่อนจะประสานหมัดด้วยความเคารพ “ท่านโหวสอนเซี่ยงอวี้ให้พึงระลึกถึงชีวิตที่หลานกงมอบให้เสมอ หากลืมสิ่งนี้ จะต้องรับคมดาบขอรับ”
“หึ! ดี…”
ถังลู่ยิ้มจางๆ ก่อนจะเดินผ่านเซี่ยงอวี้เพื่อไปทักทายถังเทียน สำหรับตำแหน่งหลิงเป่ยโหวและหลิงซี่โหว ทำให้ทั้งสองค่อนข้างเป็นบุคคลสำคัญของจักรวรรดิ
…
ภายในโถงงานเลี้ยง ฉ
