“ปัง…ปัง…”
เสียงกลองรบดังสนั่นทั่วเมืองหลันเยี่ยนทางใต้ กองทัพอสูรหนึ่งแสนตนและกองทัพเหล็กจากเมืองชีไห่ห้าหมื่นนายจัดขบวนทัพพร้อมอาวุธครบมือ สงครามกำลังจะเริ่มแล้ว
ถังเสี่ยวซีสวมชุดคลุมสีดำ ติดเหรียญตราดอกจื่อยินสีทองไว้ที่หน้าอก ตาคู่งามกวาดมองไปยังกองศพของประชาชนเบื้องหน้าและกำแพงเมืองทางใต้ที่กำลังซ่อมแซม หลินมู่อวี่ตายอยู่ตรงนั้น ถังเสี่ยวซีร่างกายสั่นสะท้านน้ำตาไหลไม่หยุด นางยกดาบในมือขึ้นก่อนจะออกคำสั่ง “เตรียมพร้อมรบ เลือดต้องชดใช้ด้วยเลือด!”
หลิงหูเหยียนควบม้าเข้ามา “องค์ราชินีเพคะ กำแพงเมืองหลันเยี่ยนมีแต่รูเต็มไปหมด มันไม่แข็งแกร่งพอให้ป้องกันข้าศึกได้ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้กระหม่อมขอเสนอให้ส่งทัพอสรพิษเข้าโจมตีก่อนด้วยสภาพภูมิประเทศที่เป็นหินและพืชนั้นพวกอี้เหอคงไม่สามารถใช้ทหารม้าได้ สนามรบนี้เราได้เปรียบเพคะ”
“อืม”
ถังเสี่ยวซีพยักหน้าก่อนจะหันไปคุยกับถังเจิ้น “แม่ทัพถังเจิ้น สั่งพลธนูและพลหอกเตรียมพร้อมยิงใส่ทหารม้าของอี้เหอเพื่อช่วยลดจำนวนพวกมันลง ขอท่านโปรดเข้าใจ…เพราะเหล่าอสูรแพ้ทางทหารม้าเจ้าค่ะ”
“พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง!”
ถังเจิ้นประสานกำปั้นคำนับ
เมื่อเสียงกลองรบเริ่มดังหนักขึ้น อสูรครึ่งอสรพิษก็เข้าประจำตำแหน่งแนวหน้าของกองทัพ ร่างเคลือบเกล็ดหน้าแลบลิ้นสีแดง ทั้งสองมือถือดาบเหล็ก ดวงตาสีน้ำตาลจดจ้องไปทางเมืองหลันเยี่ยนด้วยความกระหายในการเข่นฆ่า งูนั้นดุร้ายโดยธรรมชาติ
