Ep.330 ลำนำฤดูใบ้ไม้ร่วง
หลินมู่อวี่ดึงธนูที่ปักแขนฉินเหลยออกก่อนจะสวมกอดและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ไม่เป็นไรแล้วท่านพี่ฉินเหลย…ข้าจะรับช่วงต่อจากท่าน ข้าจะปกป้องนาง…ไม่ให้ผู้ใดทำร้ายนางได้อีก”
ฉินเหลยไม่ตอบสิ่งใด ร่างกายเริ่มเย็นลง…ในที่สุดลมหายใจสุดท้ายของเขาก็หมดไป
เว่ยโฉว เซี่ยโหวซางและทหารอวี้หลินคนอื่นๆ ลงจากม้าคุกเข่ากับพื้นเพื่อเป็นการเคารพ น้ำตาหลั่งรินอย่างมิอาจห้ามได้
ฉินเหลยผู้นำองครักษ์อวี้หลินแห่งจักรวรรดิฉินสิ้นชีพแล้ว!
…
“ขึ้นมาและไปตามหาองค์หญิงอิน!”
หลินมู่อวี่ปาดน้ำตาและขึ้นควบม้า แต่ก่อนเขาเคยคิดว่าตนเป็นเพียงผู้มาเยือนโลกแห่งนี้ บัดนี้ไม่ใช่อีกแล้ว…
บริเวณข้างถนนมีกลุ่มคนกำลังอพยพจากเมืองหลันเยี่ยน ทว่าที่รออยู่คงมีแต่ทหารไล่ล่าเท่านั้น
หลินมู่อวี่ที่ถือกระบี่วิญญาณมังกรอยู่ควบม้านำพวกเว่ยโฉวไปโดยไม่คิดสังหารผู้ใดกระทั่งมาหยุดอยู่ด้านหน้ากลุ่มอพยพ ชาวบ้านเสื้อผ้าขาดวิ่นเมื่อเห็นทหารสวมชุดทหารจักรวรรดิอี้เหอก็พากันหยุดวิ่ง นั่งร้องไห้อยู่ในป่าอย่างหวาดกลัว
หลินมู่อวี่สูดหายใจลึกก่อนจะกล่าว “ไม่ต้องร้อง เราไม่ใช่ทหารของอี้เหอ ข้าเพียงอยากจะถามว่ามีใครเห็นองค์หญิงฉินอินบ้างหรือไม่?”
“ท่าน…ไม่ใช่ทหารของจักรวรรดิอี้เหอหรือเจ้าคะ?” หญิงสาวอายุยี่สิบปีเอ่ยถามทั้งน้ำตา
“ใช่ ข้าเป็นคนของจักรวรรดิ แค่ปลอมตัวด้วยชุดของอี้เหอเท่านั้น”
“เช่นนั้นพวกท่าน…” หญิงสาวระเบิดเสีย
