เดินหน้าพุ่งชนทำลายขบวนทัพห้าพันนายของศัตรูจนพ่าย
“เดินหน้าตามข้ามา!”
กองทัพทหารรับจ้างรุดหน้าเข้าไปโดยมีหลินมู่อวี่นำทัพด้านหน้า เขาส่งหมัดเหล็กออกไปอย่างรวดเร็ว ‘เปรี้ยง!’ พลโล่หลายสิบนายถูกส่งกระเด็นจมกองเลือด เว่ยโฉวพลันง้างธนูสังหารผู้บัญชาการกองหมื่นของศัตรูทันที จากนั้นทหารรับจ้างมังกรผงาดก็รีบพุ่งตัวไปทำลายขบวนทัพนี้
หลงเซียนหลินจ้องเขม็งมาจากระยะไกลพร้อมเหงื่อไหลเต็มมือ “หลินมู่อวี่ ขอดูหน่อยเถิดว่าเจ้าจะต้านทานขอบเขตปราชญ์ได้อย่างไร…หากเจ้าตาย ข้าจะรวบรวมร่างกายของเจ้าไว้และไม่ทำให้อับอายเช่นเดียวกับฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน เจ้าเป็นทหารแห่งจักรวรรดิที่น่านับถือและเป็นความภาคภูมิใจของแผ่นดินนี้…”
ในระหว่างการต่อสู้ ทันใดนั้น! ก็มีคนแหวกอากาศเข้ามาในสนามรบ เขาคือโค่วปิน!
โค่วปินถือดาบยาวในมือพร้อมตวัดแนวเฉียงไปด้านขวา พลังศักดิ์สิทธิ์ทะยานตามแนวดาบตัดหัวทหารรับจ้างมังกรผงาดห้าคนกระเด็นไปอย่างรวดเร็ว! แม้แต่ผู้ที่สวมหมวกเหล็กก็ถูกตัดเป็นเส้นตรง! โค่วปินคำรามก้องพร้อมส่งหมัดพุ่งไปด้านหน้า ราวกับอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ‘เปรี้ยง!’ ทหารรับจ้างมังกรผงาดกว่าสิบคนถูกเปลวเพลิงกลืนกินทันใด…
ไฟลุกโชนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือสนามรบ นั่นคือพลังของขอบเขตปราชญ์!
“นั่น…ขอบเขตปราชญ์…” เว่ยโฉวตะโกนดัง “ไปฆ่ามัน!”
“No, you stay…”
“ไม่ เจ้าจงอยู่ที่เดิม…”
หลินมู่อวี่จ้องมองไปด้านหน้าพร้อมส่งสัญญาณให้เว่ยโ
