ฉวหยุด “เตรียมธนูและลูกศรทั้งหมดที่มีเพื่อยิงและสังหารขอบเขตปราชญ์นั่น ข้าจะเบี่ยงเบนความสนใจมันเอง”
เมื่อพูดจบ หลินมู่อวี่ก็ลงจากม้าและใช้ฝีเท้าดาวตกเคลื่อนตัวออกไปทันที ทวนหลีฮวาอยู่บนหลังม้า หลินมู่อวี่จึงชักกระบี่วิญญาณมังกรออกมาและพุ่งตัวไปด้านหลังโค่วปิน ทั้งฝ่ามือปกคลุมไปด้วยเกลียวเพลิงมังกร ‘ชิ้ง!’ ขณะเดียวกันมีเสียงดังขึ้นในอากาศ มีดเสียงปีศาจไร้ลักษณ์พุ่งตรงไปหาศัตรูทันที!
“ตายซะ!”
ท่ามกลางสนามรบ ขณะที่โค่วปินส่งหมัดกระแทกหัวใจทหารรับจ้างมังกรผงาด เขาสัมผัสได้ถึงพลังเปลวเพลิงที่แข็งแกร่งด้านหลังจึงรีบหันไปและเห็นหลินมู่อวี่ โค่วปินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ขอบเขตนภาชั้นที่สอง หึ! ต้องการตายเหมือนกันสินะ…”
โค่วปินควบม้าเข้ามาพร้อมดวงตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต ทันใดนั้นรัศมีพลังก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้รู้สึกราวกับทุกสิ่งรอบตัวถูกแช่แข็ง ทุกคนขยับเขยื้อนไม่ได้เนื่องจากถูกพลังไร้ลักษณ์ควบคุม…
เขตแดนพลัง!
“ฮ่าๆๆ…”
โค่วปินหัวเราะอย่างดุเดือดพร้อมปล่อยหมัดที่ปกคลุมไปด้วยไฟเข้ากระแทกเกลียวเพลิงมังกรของหลินมู่อวี่ ก่อนจะส่งอีกหมัดใส่เกราะน้ำเต้าทองเต็มแรง!
‘ตูม!’
หลินมู่อวี่อยู่ในเขตแดนพลังจึงไม่สามารถขยับหนีได้ เขากระอักเลือดพร้อมถูกกระแทกถอยหลังไปหลายก้าว
ทว่าขณะเดียวกันเว่ยโฉวและคนอื่นๆ อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรมิได้อยู่ในเขตแดนพลัง คันศรกลืนปีศาจถูกง้างขึ้น ก่อนที่ลูกธนูจะพุ
