ัว ราชาเจิ้นหนานฉินอี้แต่งตั้งจื่อเย่าเป็นผู้บัญชาการ ขณะที่หลินอี้และหลงเซียนหลินเป็นนายพล เพื่อให้ทั้งสามเข้ายึดครองเมืองห้าหุบเขา และพวกเขาจะเคลื่อนทัพมาถึงเมืองหลวงภายในห้าวัน”
ฉินอินทำอะไรไม่ถูก “สะ…เสด็จพ่อเดินทางไปมณฑลเทียนชู่…”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนประสานหมัด ใบหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้า “องค์หญิงอินโปรดอภัยให้กระหม่อมที่ล่วงเกิน ทว่าฝ่าบาท…อาจประสบกับเหตุร้ายพ่ะย่ะค่ะ”
“เป็นไปไม่ได้!” ฉินอินส่ายหัวและพูดอย่างแน่วแน่ “เสด็จพ่อนำองครักษ์ฝีมือดีไปด้วยมากมาย อีกทั้งยังนำองครักษณ์ขอบเขตนภาชั้นที่สามไปมณฑลเทียนชู่ด้วยถึงสามคน รวมทั้งกองกำลังหนึ่งแสนนาย เป็นไม่ได้ที่จะเกิดเหตุร้ายขึ้น…”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเงยหน้าขึ้นมองฉินอินและกล่าวเสียงแผ่วเบา “ตามสารที่เชื่อถือได้ ฉินอี้ได้เชิญลั่วหลานซึ่งอยู่ขอบเขตเทวะผู้อาศัยอยู่อย่างสันโดษบนยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ มีบริวารขอบเขตปราชญ์ผู้แข็งแกร่งหลายคนใต้บัญชาลั่วหลาน หากเดาไม่ผิด ลั่วหลานคงแสร้งทำเป็นองครักษณ์ประจำตัวของฉินอี้ แม้ฝ่าบาทจะทรงมีทหารฝีมือดีมากมาย ทว่าจะเป็นคู่ต่อสู้กับขอบเขตเทวะได้หรือ…”
“ข…ข้า…”
น้ำตาเอ่อล้นจากดวงตาคู่งามทันที ฉินอินยืนนิ่งขณะที่พึมพำ “เสด็จพ่อจะต้องไม่เป็นอะไร…เสด็จพ่อจะต้องไม่เป็นอะไร…”
หลินมู่อวี่เดินไปด้านหน้าและกอดฉินอินอย่างแผ่วเบา ตอนนี้เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่จะสนับสนุนฉินอินได้ หลินมู่อวี่กระซิบข้างหูฉินอิน “เสี่ยว