้ง ทั้งหั่นผัก ผัดผัก…ทุกอย่างล้วนทำเองหมด หลินมู่อวี่และฉินอินทำได้เพียงนั่งรออาหารพร้อมเท่านั้น
“เสด็จพ่อจะไปตกปลาที่เทียนชู่จริงหรือขอรับ?” หลินมู่อวี่ถาม
ฉินจิ้นยิ้ม “ใช่ เราสามพี่น้องไม่ได้เจอกันนานแล้ว”
ฉินอินเผยท่าทีกังวล “แล้วหากท่านลุงปฏิเสธที่จะเจอเล่าเจ้าคะ?”
“เรื่องของพี่น้องก็ควรตัดสินด้วยความเป็นพี่น้องไม่ใช่ดาบ” ฉินจิ้นยิ้มกล่าว
หลินมู่อวี่ถาม “แล้วหากราชาแห่งเจิ้นหนานฉินอี้ยังไม่คงปฏิเสธอยู่เล่าขอรับ?”
ฉินจิ้นสักมีดหั่นผักลงกับเขียงอย่างแรงก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเรียงราบเรียบ “ข้าก็เพียงแค่ส่งกองทัพไปหลิงหนาน เพราะข้าได้ส่งสาส์นไปยังหลานกงและหยุนกงแล้ว หากหลิงหนานยังคงดื้อดึงไม่ฟังความ กองทัพหลิงเป่ยเจ็ดแสนนายจะข้ามเทือกเขาฉินและเข้าเข้ายึดครองหลิงหนานเสีย”
