ถูกห้อมล้อมไปด้วยปราณยุทธ์ที่แผ่ขยายออก พลันเสร็จสิ้นก็เก็บกระบี่เข้าฝัก “เป็นเช่นนี้ขอรับ ข้ายังจำมันได้ดี…เพราะเป็นกระบวนท่าที่แปลกประหลาด”
เฟิงจี้สิงตกตะลึง “นี่มัน…เพลงดาบหลิงหนาน!”
“เพลงดาบหลิงหนาน?!”
หลินมู่อวี่ชะงัก “วิชาดาบจากหลิงหนานหรือ? แสดงว่าทหารรับจ้างพวกนี้มาจากมณฑลหลิงหนาน?”
“ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด”
เฟิงจี้สิงขมวดคิ้วกล่าว “อย่างที่เรารู้ จักรวรรดินี้ถูกแบ่งอาณาเขตเป็นสองส่วน โดยมีแปดมณฑลทางเหนือ และสี่มณฑลทางใต้ เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาวและมีหิมะตกหนัก เทือกเขาฉินจะไม่สามารถผ่านได้ ทำให้ดินแดนทางเหนือและทางใต้ตัดขาดกัน ครั้งหนึ่ง…มณฑลหลิงหนานของฉินอี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นมณฑลที่เจริญรุ่งเรืองที่สุด เขาได้สร้างเพลงดาบชุดหนึ่งขึ้นเรียกว่า เพลงดาบหลิงหนาน ทหารทุกคนในมณฑลจะต้องได้เรียนรู้เพลงดาบนี้ ปัญหาคือ…ทหารรับจ้างจากดินแดนหลิงเป่ยจะใช้วชิาดาบจากฝั่งนั้นได้อย่างไร?”
หลินมู่อวี่ขนลุกวูบ “ท่านพี่เฟิงจะบอกว่าทหารรับจ้างพเนจรพวกนี้ แท้จริงแล้วมาจากหลิงหนานหรือ?”
“ใช่!” เฟิงจี้สิงพยักหน้า “หลายปีก่อน ข้ารู้สึกได้ว่าพายุลูกใหญ่กำลังมา ดูเหมือนว่าคงจะจริง…”
ฉินอินกล่าว “ท่านลุง…เขายังอยู่อีกหรือ? เขาเป็นน้องชายของเสด็จพ่อ ถึงกระนั้น…แม้ว่าหลิงหนานจะมีกองกำลังมากพอแต่ก็มิอาจเทียบกับแปดมณฑลหลักแห่งดินแดนหลิงเป่ย หนำซ้ำยังมีเทือกเขาฉินขวางดินแดนเหนือใต้ทั้งสองอยู่เป็นไปได้ยากหากจะข้าม
