งแล้ว ทั้งยังได้ตัวตนใหม่เป็นเจ้าแห่งป่านิรันดร์ มีกองกำลังอสูรเป็นของตัวเองถึงแสนตน แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่มีทางปิดเงียบ…ไม่ช้าก็เร็วท่านหลานกงคงต้องรู้ และเมื่อถึงเวลานั้นคงอยากส่งมอบอำนาจแห่งเมืองชีไห่ให้หลานสาวโดยไม่ลังเลเชียวล่ะ”
ฉินอินหัวเราะ “ยินดีด้วยเสี่ยวซี เจ้าช่างโชคดีราวกับได้รับพร! จากนี้ไปเจ้าจะได้เป็นผู้ดูแลเมืองชีไห่แล้ว”
ถังเสี่ยวซีมีท่าทีเศร้าโศก “ถึงจะเป็นเช่นนั้น…เพื่อแลกกับการได้เป็นผู้ปกครองต้องเสียคนที่รักไป”
หลินมู่อวี่เงยหน้ามองก้อนเมฆที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า “โลกก็เป็นเช่นนี้เสี่ยวซี ไม่ช้าก็เร็วเจ้าจะต้องรับมันให้ได้! อีกอย่าง…ท่านพี่เฟิง ระหว่างทางไปสุสานมังกรข้าได้พบกลุ่มทหารรับจ้างแปลกๆ ด้วย”
“ทหารรับจ้างแปลกๆ หรือ?” เฟิงจี้สิงยิ้ม “ทหารรับจ้างก็คือทหารรับจ้าง ก็แค่กลุ่มคนที่มารวมตัวกันมีสิ่งใดให้เจ้าแปลกใจ?”
หลินมู่อวี่กล่าว “พวกมันรู้ว่าข้าเป็นคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ ถึงกระนั้นก็ยังพยายามทำร้ายข้า พวกมันแข็งแกร่งมาก พลังยุทธ์อยู่เหนือกว่าขอบเขตมนุษย์แน่นอน ไม่มีเหตุผลเลยที่ทหารรับจ้างพเนจรจะเข้าป่าลึกเช่นนั้น อีกอย่าง…วิชาดาบที่ใช้ข้าไม่เคยเห็นที่ใดในหลันเยี่ยนมาก่อน”
“อย่างนั้นรึ?”
เฟิงจี้สิงแปลกใจ “เจ้าแสดงวิชาดาบที่ว่าให้ดูได้หรือไม่?”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยายามนึกก่อนจะชักกระบี่วิญญาณมังกรออกและร่ายรำไปตามกระบวนท่าที่จำได้ ขณะกวัดแกว่งกระบี่อากาศโดยรอบนั้น
