ำมา ทว่ายังคงมีเผ่าพันธุ์งูและเผ่าพันธุ์อสูรอื่นๆ เต็มสองข้างทาง พวกมันมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยโลภราวกับมองอาหารเท่านั้น
‘ฟ่อ…’
อสูรครึ่งอสรพิษมองไปยังหลินมู่อวี่พร้อมง้าวในมือ
หลินมู่อวี่หันกลับไปจ้องด้วยสายตาอาฆาต อสูรครึ่งอสรพิษเข้าใจได้ทันที มันตกใจจนปล่อยอาวุธลงพื้น ‘เคร้ง’ ก่อนจะโค้งตัวไปยังทิศทางของหลินมู่อวี่ราวกับกำลังประกาศว่าเป็นผู้อยู่ใต้บัญชา นี่คือกฎของธรรมชาติ…ผู้ที่แข็งแกร่งกินผู้ที่อ่อนแอ การแสดงออกของหลินมู่อวี่เพียงพอที่จะทำให้อสูรครึ่งอสรพิษตนนี้เกรงกลัว
ทว่าหลังจากเดินไปได้ไม่ไกล ทักษะชีพจรวิญญาณก็ตรวจจับรัศมีพลังหนาแน่นได้ ทั้งหมดเป็นจอมยุทธ์มนุษย์ ซึ่งอยู่ในป่าด้านข้างห่างออกไปเพียงห้าร้อยเมตร!
“เสี่ยวซี หลิงหู พวกเจ้าไปกันก่อนเถิด ข้ารู้สึกร้อนใจเล็กน้อย ต้องการจะเข้าป่าไปเพื่อแก้ปัญหา…” หลินมู่อวี่แสร้งทำเป็นอาย
หลิงหูเหยียนหัวเราะคิกคัก “ท่านแม่ทัพหลวงช่างน่าสนใจจริงๆ!”
ถังเสี่ยวซีพูดไม่ออกเล็กน้อย “มู่มู่ บางครั้งข้าก็ไม่รู้จะพูดกับเจ้าอย่างไรดี ข้าบอกแล้วว่าให้ดื่มซุปให้น้อยลงในตอนเช้า เจ้าก็ไม่เชื่อ!”
“ใครให้ทำซุปอร่อยเช่นนั้นล่ะ? แล้วข้าจะรีบตามไปอีกสักครู่”
“อื้ม!”
…
หลินมู่อวี่ดึงบังเหียน และเจี๋ยดี่ก็ทะยานออกไปราวกับควันในพริบตาเข้าสู่ป่าด้านข้าง ตามดังคาด หลินมู่อวี่เจอกลุ่มทหารแห่งเมืองชีไห่หมอบกับพื้นพร้อมธนูและหอกในมือ มีคนจำนวนมากถือโล่ และมีท
