EP.310 กินคน
เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ หลินมู่อวี่และถังเสี่ยวซีก็ติดตามนักปราชญ์หลิงหูเหยียนออกประตูเมืองอสูร พวกเขาเดินตามทางไปยังส่วนลึกของป่านิรันดร์ มีซากศพนอนเกลื่อนกลาดอยู่ทุกหนแห่ง ถนนสายนี้เป็นสายหลักที่กองทัพทหารแห่งเมืองชีไห่ต่อสู้กันเมื่อไม่กี่วันก่อน บนถนนเต็มไปด้วยรอยเท้าม้ายุ่งเหยิง ขณะที่สองข้างทางมีศพของทหารแห่งจักรวรรดิส่งกลิ่นเหม็นตลบอบอวลพร้อมแมลงวันบินตอมขวักไขว่
ถังเสี่ยวซีขมวดคิ้ว ทหารเหล่านี้มาจากมณฑลชีไห่ ซึ่งหมายความว่าเป็นคนจากตระกูลถัง การเห็นพวกเขามาตายต่างแดนเช่นนี้ทำให้ถังเสี่ยวซีรู้สึกเศร้าใจ
หลินมู่อวี่สังเกตเห็นท่าทางของถังเสี่ยวซี จึงขี่ม้าเข้ามาใกล้และจับมือ “หากทหารกลุ่มนี้ไม่สละชีวิตในการต่อสู้ ข้าเกรงว่าประตูเมืองอสูรคงพังก่อนที่ข้าจะมาถึง การเสียสละของพวกเขามีค่ามาก”
“อืม…”
ถังเสี่ยวซีไม่พูดอะไร ทว่านางรู้ดีอยู่แก่ใจว่าการเสียสละครานี้มันไร้ค่า นี่เป็นสงครามที่ไร้ความหมายโดยแท้จริง
ทั้งสองข้างทางมีการจุดคบเพลิงส่องสว่าง ทหารของเผ่าจิ้งจอกคอยสอดส่องดูแลตลอดเวลา ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังป้องกันการโจมตีของเผ่าพันธุ์งูและเผ่าพันธุ์กิ้งก่า เนื่องจากเผ่าพันธุ์จิ้งจอกนั้นฉลาดและรู้ความสำคัญของ ‘ราชินี’ ทว่าอีกสองเผ่าไม่ต่างจากสัตว์ป่าธรรมดา พวกมันไม่จำเป็นต้องแสดงความเคารพต่อใครทั้งสิ้น
ตามดังคาด ห่างออกไปไม่ไกล มีทหารงูโผล่ออกมาเต็มสองข้างทาง พวกมันถือขวานศึ
