ก หอก และศาสตราวุธต่างๆ ในมือ ขณะที่จ้องมองถังเสี่ยวซีและหลินมู่อวี่ด้วยสายตาโหดเหี้ยม แม้ว่าถังเสี่ยวซีจะสวมชุดของมนุษย์ ท้ายที่สุดหางทั้งเห้าที่กวัดแกว่งด้านหลังก็พิสูจน์ได้ว่านางเป็นอสูร ขณะที่หลินมู่อวี่เป็นเพียงคนธรรมดา ดาวสีทองสามดวงบนอกเสื้อส่องแสงแพรวพราว ราวกับบอกเผ่าพันธุ์อสูรเหล่านี้ว่านี่คือชนชั้นสูงของเผ่าพันธุ์มนุษย์
‘ฉึบ…’
หลินมู่อวี่ขยับฝ่ามือลงบนด้ามกระบี่พร้อมมองไปรอบบริเวณอย่างระมัดระวัง แสงสีทองพลันปกคลุมร่างกายขณะที่เรียกวิญญาณยุทธุ์น้ำเต้าทองออกมา
หลิงหูเหยียนเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย “ท่านแม่ทัพหลวงมิต้องกังวล หากข้าไม่สั่งการ พวกทหารงูจะไม่โจมตีท่านเจ้าค่ะ”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้า เมื่อมองไประยะไกลก็พบว่าทหารหมีสองตัวกำลังต่อสู้เพื่อแย่งอาหารในพงหญ้า แท้จริงแล้วอาหารชิ้นนั้นคือแขนของมนุษย์! ตราที่แขนบ่งบอกว่าเป็นทหารกองทัพแห่งเมืองชีไห่ เผ่าพันธุ์หมีเหล่านี้กินเนื้อคน!
“พระเจ้า…”
หลินมู่อวี่ตกใจ “หลิงหูเหยียน เจ้ากินคน…”
หลิงหูเหยียนผงะไปชั่วขณะและเอ่ยเสียงแผ่วเบา “เผ่าพันธุ์จิ้งจอกไม่มีวันกินเนื้อคนเจ้าค่ะ ทว่าเผ่าพันธุ์งู หมี และกิ้งก่ามีสติปัญญาที่ต่ำมาก พวกเขาเป็นเพียงนักรบชั้นต่ำจึงแสดงกิริยาออกมาเช่นนั้น โปรดให้อภัยพวกเราด้วย ท่านแม่ทัพหลวง…มันไม่ง่ายเลยที่เผ่าพันธุ์จิ้งจอกจะสั่งการพวกเขา หากพวกมันไม่สามารถยับยั้งสัญชาตญาณของตนเองได้ ข้าเกรงว่าเ
