ผ่าพันธุ์อสูรทั้งหมดคงยากเกินกว่าจะควบคุม”
หลินมู่อวี่นิ่งเงียบ
ถังเสี่ยวซีทนไม่ได้จึงกล่าวว่า “ไม่…นี่มันแย่มาก มิควรปล่อยให้พวกมันกินเนื้อคนอีกต่อไปในภายภาคหน้า เจ้าต้องหยุดมัน…”
“พ่ะย่ะค่ะองค์ราชินี กระหม่อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อเปลี่ยนแปลง”
นักปราชญ์กล่าวอย่างเคารพ ขณะที่มองไปยังท่าทีของหลินมู่อวี่ ก่อนจะกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพหลวง กำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือ?”
มือของหลินมู่อวี่ยังคงจับอยู่บนด้ามกระบี่ ทันใดนั้นก็หันกลับมาพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ข้ากำลังคิดว่า…ข้าต้องการนำกองทัพมนุษย์เข้ามากวาดล้างป่านิรันดร์และสังหารอสูรเหล่านี้ให้หมด”
“ท่าน…”
หลิงหูเหยียนหนาวสะท้านจากก้นบึ้งของหัวใจ นางเชื่อว่าชายผู้นี้จะทำดังที่พูดแน่นอน ตราบใดที่เขาต้องการคงทำสำเร็จได้อย่างง่ายดาย
“ท่านแม่ทัพหลวงโปรดให้โอกาสข้าเถิด ข้าจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง” หลิงหูเหยียนอ้อนวอน “หากไม่มีเลือดของเทพธิดาจิ้งจอกเก้าหาง พลังศักดิ์สิทธิ์ของสระน้ำจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ และพลังของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกเองก็อ่อนแอลงเช่นกัน ดังนั้นหากไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ขณะนี้ได้ ก็คงไม่มีทางควบคุมเผ่าพันธุ์งู หมี และกิ้งก่าได้อย่างสมบูรณ์ ตราบใดที่องค์ราชินีซีทรงมอบพลังศักดิ์สิทธิ์ให้แก่สระน้ำ เผ่าพันธุ์จิ้งจอกก็จะเป็นผู้ครอบครองเผ่าพันธุ์อสูรทั้งหมด ท่านแม่ทัพหลวงโปรดเชื่อข้าเถิด”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับ “ถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลงมันแ