มัดและกล่าวว่า “กระหม่อมมีเรื่องจะทูลขอพ่ะย่ะค่ะ”
ถังเสี่ยวซีกะพริบตา “ว่ามา”
ถังเจิ้นกล่าวด้วยท่าทางเคร่งขรึมขณะที่ดวงตาเศร้าหมอง “ห้าวันที่ผ่านมาแม่ทัพอวี่เหวินเซี่ยประเมินความสามารถศัตรูต่ำไป จึงเป็นเหตุให้เหล่าพี่น้องทั้งหกหมื่นนายจากเมืองชีไห่ออกไปต่อสู้และเสียชีวิตในภูเขาแห่งนี้ พวกเราทูลขอองค์หญิงเสี่ยวซีเป็นผู้นำเพื่อขอให้เผ่าพันธุ์อสูรถอนทัพออกไป พวกกระหม่อมจะได้ขุดหลุมฝังเหล่าพี่น้องและป้องกันเหล่าจิ้งจอก เสือ และเสือดาวมากัดกินพวกเขา”
ถังเสี่ยวซีตกใจและมองไปที่หลิงหูเหยียน “หลิงหู ออกคำสั่งถอนทัพ”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
หลิงหูเหยียนพยักหน้าและอย่างเคารพ ดูเหมือนสิ่งที่นางพูดจะเป็นความจริง ตราบใดที่ถังเสี่ยวซีเต็มใจไปยังแท่นบูชาของเผ่าพันธุ์อสูร ถังเสี่ยวซีจะขึ้นเป็นองค์ราชินีและมีอำนาจสั่งการทุกอย่าง
ถังเจิ้นดีใจมาก “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง!”
