ูเหยียนผงะไปชั่วขณะ “ข้าไม่ทราบว่าคำถามของท่านแม่ทัพหมายถึงสิ่งใด?”
“มิได้มีความหมายลึกซึ้ง” เฟิงจี้สิงยิ้ม “ดูสิ ข้าเกือบจะสามสิบปีแล้ว ทว่ายังคงโดดเดี่ยว หากท่านนักปราชญ์เห็นใจ โปรดแนะนำจิ้งจอกสาวให้ข้าสักสองสามตนได้หรือไม่?”
ฉินอินยิ้มและกล่าวว่า “ท่านผู้บัญชาการเฟิงต้องการถึงสองสามตนเลยหรือ?”
หลินมู่อวี่หัวเราะ “พี่เฟิงโลภมากจริงๆ สำหรับข้าสองคนก็พอแล้ว!”
“สองคนไหน?” เฟิงจี้สิงยิ้มติดตลก “สองสามตนที่ข้าต้องการคือจิ้งจอกสาวทั้งหมด ทว่าสองคนของเจ้า…หึ! เป็นองค์หญิงทั้งสองสินะ ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายโลภมาก!”
ทันใดนั้นฉินอินและเสี่ยวซีก็หน้าแดงก่ำพร้อมกันและแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ
หลิงหูเหยียนกลั้นยิ้มและกล่าวว่า “หากท่านแม่ทัพเฟิงต้องการแต่งงานกับจิ้งจอกสาวจริงก็มาด้วยกันเถิดเจ้าค่ะ ตราบใดที่ท่านชอบ ข้าจะช่วยอย่างเต็มที่”
เฟิงจี้สิงอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะกล่าวว่า “ช่างเถิด ข้าจะอยู่ที่ประตูเมืองอสูรเพื่อปกป้ององค์หญิงอิน เผ่าพันธุ์งูนอกเมืองดุร้ายนักและพร้อมจะโจมตีทหารของจักรวรรดิทุกเมื่อ ดังนั้นข้าจะไม่เสี่ยงชีวิตตัวเองออกไปเด็ดขาด!”
“เจ้าค่ะ! เช่นนั้นจะออกเดินทางเมื่อไหร่?” หลิงหูเหยียนมองไปยังหลินมู่อวี่และถังเสี่ยวซี
หลินมู่อวี่หันม้าไปอีกทางและกล่าวว่า “พร้อมออกเดินทางทันที”
ขณะเดียวกันก็มีกลุ่มนายพลเข้ามาซึ่งเป็นแม่ทัพทหารกองหมื่นและคนอื่นๆ จากเมืองชีไห่
“องค์หญิงซี!” ถังเจิ้นประสานห
