สัญญา ข้าเกรงว่าเผ่าพันธุ์อสูรคงถูกมนุษย์ทำลายจนหมดสิ้น…”
หลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ และมองไปยังนาง “ท่านนักปราชญ์ โปรดเชื่อเถิดว่าสำหรับข้าเสี่ยวซีนั้นสำคัญยิ่งกว่า ดังนั้นข้าจะเข้าป่านิรันดร์กับนาง ตกลงหรือไม่?”
นักปราชญ์ครุ่นคิดเล็กน้อยขณะที่กัดริมฝีปากแน่น “อืม…นี่คือข้อตกลงหรือ? เสี่ยวซีของท่าน…เป็นราชินีของเรา ตราบใดที่พระองค์ทรงออกคำสั่ง เรายินดีจะทำทุกอย่าง นี่คือความภักดีของเผ่าพันธุ์อสูร ท่านเข้าใจความภักดีนี้หรือไม่?”
“ข้าเข้าใจ”
หลินมู่อวี่ยิ้ม “ทว่าโลกนี้ไม่มีความไว้วางใจอย่างไม่มีเหตุผล หากเจ้าพูดไม่กี่คำแล้วข้าเชื่อ ข้าคงเป็นเพียงคนโง่เขลา และหากเป็นเช่นนั้นข้าจะปกป้องเสี่ยวซีได้อย่างไร?”
“นักปราชญ์ยิ้ม “ข้าน้อยเข้าใจ เช่นนั้นกรุณาเชิญองค์ราชินีมายังประตูเมืองอสูรเถิด พวกเราเผ่าพันธุ์อสูรจะต้อนรับการมาของพระองค์!”
หลินมู่อวี่พยักหน้า ทันใดนั้นก็มีทหารวิ่งมาด้านหลังเขา ชายผู้นั้นคือถังเจิ้นที่กำลังถือธงรบไว้ในมือพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านแม่ทัพหลวงขอรับ ท่านเฟิงจี้สิงนำทหารหนึ่งหมื่นนายพร้อมลำเลียงเสบียง อุปกรณ์ และยารักษามายังประตูเมืองอสูร อีกทั้งองค์หญิงอินและองค์หญิงซีก็ติดตามมาด้วย ขณะนี้พวกเขาทั้งหมดมาถึงแล้ว!”
“อื้ม!”
หลินมู่อวี่ดีใจมาก ถังเสี่ยวซีมาพร้อมกับฉินอินโดยไม่คาดคิด นี่ทำให้เรื่องดำเนินไปง่ายยิ่งขึ้น หลินมู่อวี่หันไปหานักปราชญ์และกล่าวว่า “ตกลง เจ้า
