ไปเตรียมกองทัพซะ แล้วข้าจะไปประตูเมืองอสูรอีกสักครู่ เมื่อเจ้าให้กองทัพห้าหมื่นตนวางอาวุธและเข้าไปในเมืองในฐานะนักโทษ ข้าจะพาเสี่ยวซีออกจากเมืองไปยังป่านิรันดร์ตามความประสงค์ของเจ้า”
นักปราชญ์มองไปยังหลินมู่อวี่อย่างตื่นเต้น “นั่น…ให้ข้าน้อยพบองค์ราชินีก่อนได้หรือไม่? ตราบใดที่ข้าพบพระองค์ ข้าจะเชื่อและปฏิบัติตาม ‘ข้อตกลง’ ที่ท่านแนะนำ”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “ได้ ทว่าเจ้าต้องมาคนเดียว และให้เผ่าพันธุ์จิ้งจอกตนอื่นรออยู่ด้านนอก”
“อื้ม!”
นักปราชญ์หันกลับไปพูดคุยบางอย่างกับนายพลงูและนายพลจิ้งจอกด้านหลังด้วยภาษาที่ไม่สามารถเข้าใจได้ ทันใดนั้นนายพลงูก็ตะโกนขึ้นด้วยภาษาของงูอย่างโกรธเกรี้ยว ขณะที่นายพลจิ้งจอกใบหน้าคมคายประสานหมัดและกล่าวว่า “ท่านนักปราชญ์ ข้าทำไม่ได้ เราจะเชื่อใจมนุษย์ได้อย่างไร มนุษย์มักเล่ห์เหลี่ยมจัด ท่านนักปราชญ์คงไม่ลืมใช่หรือไม่ว่าเจิ้งอี้ฝานหลอกลวงท่านนักปราชญ์คนก่อนไว้อย่างไรจนเกิดสงครามทำลายเผ่าพันธุ์อสูรเกือบทั้งหมด?”
นักปราชญ์พยักหน้า “ข้ารู้ ทว่าองค์ราชินีอยู่ในมือของพวกเขา ข้าจำเป็นต้องเสี่ยง อย่ากังวลไปเลย ข้าเชื่อมั่นในมนุษย์นามว่าหลินมู่อวี่นั่น ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับความเสี่ยงนี้ด้วยอนาคตของเผ่าพันธุ์อสูร”
นายพลจิ้งจอกขี่ม้าเข้ามาพร้อมดาบสองคม “ท่านนักปราชญ์ ข้าจะไปกับท่านเอง”
หลินมู่อวี่ยกมือขึ้นและพูดว่า “ไม่ได้ มีเพียงนักปราชญ์เท่านั้นที่สามารถเข
