Ep.301 สวัสดิการของหลินมู่อวี่
ร่างของถังห่าวและคนอื่นๆ หายเข้าไปในป่า ขณะที่หลินมู่อวี่ประคองถังเสี่ยวซีไว้พลางมองบาดแผลทั่วร่างของนางอย่างปวดใจ ก่อนจะหยิบโอสถออกมาทาแผลให้ทั่ว
ถังเสี่ยวซีนอนไม่ได้สติในอ้อมแขนหลินมู่อวี่พร้อมกับรอยยิ้มจางบนใบหน้า ตั้งแต่ปีศาจจิ้งจอกเก้าหางในตัวตื่นขึ้น นางก็ไม่พูดอะไรอีกเลยจนถึงตอนนี้ ซึ่งหลินมู่อวี่ที่อยู่เคียงข้างนางหาได้กลัวไม่
หลังจากให้ยาแล้ว หลินมู่อวี่ก็จัดท่าให้นางนั่งลง ทักษะชีพจรวิญญาณของหลินมู่อวี่สัมผัสได้ถึงพละกำลังของถังเสี่ยวซีอันมหาศาลจนหลินมู่อวี่ถึงกับขมวดคิ้วและเอ่ยขึ้น “ตอนนี้เจ้าแข็งแกร่งยิ่งกว่าข้าเสียอีก เหตุใดจึงไม่ขัดขืน…ปล่อยให้ถังปินฆ่าเจ้าได้อย่างไร?”
ถังเสี่ยวซีค่อยๆ เปล่งเสียงด้วยใบหน้าอันอิดโรย “การที่กลายเป็นเช่นนี้มันทำให้ข้าอยากฆ่า…อยากทำร้ายผู้คน”
“มันคือการป้องกันตัว…ไม่ใช่ทำร้ายผู้อื่น”
“มันคือการทำร้าย…”
นัยตาสีทองของถังเสี่ยวซีสบตาหลินมู่อวี่ นางยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “มู่มู่ เห็นข้าแบบนี้แล้วเจ้าไม่คิดกลัวเลยหรือ?”
“หาได้มีสิ่งใดให้กลัวไม่” หลินมู่อวี่ยิ้มพลางเอื้อมมือไปลูบหูจิ้งจอกของถังเสี่ยวซีและหัวหัวเราะ “ด้วยรูปร่างอันน่าเอ็นดูเยี่ยงนี้…”
“…”
ถังเสี่ยวซีเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยถาม “ข้าเป็นเช่นนี้…เจ้าไม่เกลียดข้าหรือ?”
“ไม่เลย…”
หลินมู่อวี่พูดปลอบโยน “ข้าเคยบอกเจ้าว่าข้ามาจากอีกโลกหนึ่งที่มีวัฒนธรรมต่างกัน
