”
ถังห่าวหยุดพูดกะทันหัน
“ท่านลุงห่าวมีอะไรหรือ?” ถังปินเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ
ดวงตาถังห่าวเฉมองไปทางหญ้าใต้เกือกม้าและกล่าวว่า “องค์ชาย เสี่ยวซีเป็นลูกพี่ลูกน้องกับท่าน เราไม่ฆ่านางได้หรือไม่…ตราบใดที่เสี่ยวซีสัญญาว่าจะไม่ขัดขวางท่านในการสืบทอดบัลลังก์เมืองชีไห่”
“ฮ่าๆ เรื่องนั้น…”
ถังปินยิ้ม “ท่านลุงห่าว ข้ารู้ว่าท่านเฝ้าดูข้าและเสี่ยวซีเติบโตมาด้วยกันจนผูกพันกับพวกเรา ดังนั้นถังปินจะไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจ ตราบใดที่เสี่ยวซีไม่ได้เปลี่ยนเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ข้าจะไม่แตะต้องนางเด็ดขาด ถึงอย่างไรข้าก็รักน้องสาวผู้นี้มากตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเป็นสิ่งที่ลุงห่าวสามารถมองเห็นได้”
“เช่นนั้นหากเสี่ยวซีเป็นจิ้งจอกเก้าหางล่ะ?”
“มันไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกับเรา หัวใจของมันจะต้องแตกต่างออกไป” ดวงตาถังปินฉายแววอาฆาตก่อนจะพูดต่อ “ซึ่งนี่หมายความว่านางไม่ใช่คนของตระกูลถังอีกต่อไป เช่นนั้นก็ต้องฆ่าทิ้งหากจำเป็น”
ถังห่าวถอนหายใจ “ขอรับ ข้าน้อยจะทำตามคำสั่ง”
ถังปินและถังเสี่ยวซีเป็นทายาทสายตรงของถังหลาน ขณะที่ถังห่าวเป็นทายาทสายตรงจากพี่ชายถังหลาน ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ได้มีสถานะที่สูงในกองทัพ ซึ่งเปรียบเทียบไม่ได้กับพี่น้องของถังปิน ถังลู่ ถังเว่ย และถังเสี่ยวซี โชคดีเพียงใดที่ถังห่าวได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ถังปิน สำหรับผู้ที่มีพลังยุทธ์ไม่สูงมากจะเป็นได้เพียงสาวใช้หรือผู้ติดตามเท่านั้น
…
บริเวณหุบเ
