นหยาบกระด้าง เขาไม่เข้าใจสิ่งที่ซับซ้อน
เจิ้งอี้ฝานยิ้ม “หากเป็นถังเสี่ยวซีแบบปกติ ข้าจะพานางกลับเมืองหลันเยี่ยน แต่หากเป็นถังเสี่ยวซีในร่างของอสูรจิ้งจอกเก้าหาง…เช่นนั้นข้าจะสังหารนางซะ ก่อนจะทิ้งกองทัพองครักษ์และสัญลักษณ์บางอย่างไว้และหนีไป”
“นี่…”
สี่กงหนานตอบกลับ “หากกล่าวเช่นนั้น เหตุใดเราจึงไม่ฉวยโอกาสฆ่าถังเสี่ยวซีเลย นางเป็นสหายคนสนิทขององค์หญิงอิน อีกทั้งการมีชีวิตอยู่ของถังเสี่ยวซีก็หมายถึงข้อผูกมัดและพันธะสัญญาระหว่างเมืองหลวงและเมืองชีไห่”
เจิ้งอี้ฝานกล่าวเสียงนิ่ง “เจ้ารู้เรื่องนี้เพียงด้านเดียว มิได้รู้ถึงผลประโยชน์ด้านอื่นๆ หากจวนเสินโหวเป็นผู้สังหารถังเสี่ยวซี จะต้องทำให้ถังหลานขุ่นเคืองเป็นแน่ เช่นนั้นเราจะได้ประโยชน์อันใด? ดังนั้นหากถังเสี่ยวซียังเป็นปกติ แล้วเราพานางกลับไป ถังหลานจะต้องซาบซึ้งถึงคุณงามความดีของจวนเสินโหว ทว่าหากนางกลายเป็นอสูรจิ้งจอกเก้าหาง เมื่อเราสังหารนางและทิ้งสัญลักษณ์กองทัพองครักษ์ไว้เบื้องหลัง สิ่งนี้จะต้องทำให้เมืองชีไห่คิดว่าเฟิงจี้สิงเป็นผู้สังหารถังเสี่ยวซีแน่ ดังนั้น…พันธสัญญาระหว่างเมืองหลันเยี่ยนและเมืองชีไห่จะต้องหักสะบั้น ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่เราต้องการมิใช่หรือ?”
สี่กงหนานคิดตามและรีบประสานหมัดทันที “ท่านเสินโหวช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก!”
ดวงตาเจิ้งอี้ฝานหรี่ลงและกล่าวว่า “มันเป็นเพียงความคิดที่ปรารถนา มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าจะ
