ของสัตว์ป่า ต้นไม้ ศิลา และทุกสรรพสิ่งบริเวณโดยรอบเข้าห่อหุ้มร่างกายหลินมู่อวี่ เขาสามารถขอยืมพลังจากธรรมชาติรอบตัวซึ่งจิงเหลาไม่มีทางเปรียบเทียบความแข็งแกร่งได้อย่างแน่นอน
เมื่อเฒ่าจิงเงยหน้าขึ้นก็พบหลินมู่อวี่ยืนตระหง่าน โดยมีวิญญาณมังกรเกาะอยู่ที่แขนซ้าย ฉับพลันทั่วทั้งร่างกายของเฒ่าจิงก็สั่นสะท้าน เขาก้มหัวลงพร้อมน้ำตาที่เอ่อล้น “ท่านหลานกง ข้าซือหม่าจิงมิสามารถต้านทานได้อีกต่อไป ข้าได้ติดตามท่านมานานตั้งแต่แผ่นดินเหนือจรดแผ่นดินใต้ ข้าหวังว่าท่านจะปลอดภัยและไม่กังวลสิ่งใดอีก…”
‘โฮก!’
ทันใดนั้นจิงเหลาก็พุ่งตัวพร้อมส่งเสียงคำรามดังก้องราวกับไม่ใช่มนุษย์ นิ้วมือทั้งห้าฟาดแหวกอากาศไปด้านหน้า นี่เป็นกระบวนท่าที่มีจิตสังหารอยู่หนาแน่น!
หลินมู่อวี่เงยหน้าชำเลืองเล็กน้อย ทันใดนั้น! เขาก็ออกแรงใต้ฝ่าเท้าพร้อมเปลวเพลิงลุกโชนทั่วแขนซ้าย
‘เปรี้ยง!’
เกิดคลื่นกระแทกอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินเคลื่อนชนกัน การปะทะของทั้งสองก่อเกิดพายุเพลิงขนาดใหญ่หมุนวน ‘ฉัวะ!’ เสียงดาบตัดผ่านบางสิ่ง วินาทีถัดมาจิงเหลาก็กรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา “อ๊าก!” แขนทั้งสองข้างของเฒ่าจิงขาดสะบั้นจนเลือดสาดกระเซ็นทั่วบริเวณซึ่งเป็นภาพที่น่าสยดสยอง
“ขอให้เจ้าได้รับความสงบสุข”
พลังของหลินมู่อวี่ยังคงท่วมท้น เขาพุ่งไปด้านหน้าพร้อมง้างกระบี่วิญญาณมังกรหวังฟันเข้าที่คอศัตรู
เฒ่าจิงลืมตาขึ้นและคำรามลั่น “ข้าสวมชุดเกราะปกป้องไว้
