ิตใต้สำนึกของถังปิน “ไอ้เด็กนี่เมาจริงรึ? หึ! เมาขนาดนี้คงฆ่าได้ไม่ยาก เจ้านี่มีความสัมพันธ์สนิทสนมกับเสี่ยวซี ก่อนอื่นต้องตัดหัวมันก่อน แล้วออกตามล่าเสี่ยวซีจากนั้นค่อยโยนความผิดให้มัน หากทำเช่นนี้ท่านปู่ก็จะเอาผิดข้าไม่ได้ ทว่าติดปัญหาคือยังหาเสี่ยวซีไม่พบ…จิ้งจอกเก้าหางอย่างนั้นรึ อุบาทว์สิ้นดี ตระกูลถังของเราต้องไม่มีปีศาจเช่นนี้อยู่!”
หลินมู่อวี่ใจเต้นระรัวเมื่อได้ยินสิ่งที่ถังปินคิด ดูเหมือนทักษะชีพจรวิญญาณจะสามารถบรรลุการอ่านใจได้แล้ว สำหรับคนชั่วช้าอย่างถังปินที่จิตใจอ่อนแอจึงเป็นเรื่องง่ายที่เจาะเข้าไป ทว่าตาเฒ่าจิงนั้นต่างกัน เขามีจิตใจที่มุ่งมั่นจึงทำให้อ่านได้ยาก แต่เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว…ถังปินอยากจะฆ่าถังเสี่ยวซีนี่เป็นความจริงที่เลี่ยงไม่ได้
นี่เป็นเวลาหนี หากหลินมู่อวี่ไม่ไปตอนนี้คงต้องตายบนเขาหยิงเฉ่าแห่งนี้เป็นแน่
…
ทันใดนั้นหลอนมู่อวี่ก็ลืมตาในสภาพเมามาย พลันหยิบเหรียญตรามังกรทองจากเอวออกมาและหัวเราะ “พวกเจ้ารู้จักสิ่งนี้หรือไม่!?”
ถังปินและคนอื่นๆ เมื่อเห็นต่างพากันคุกเข่าโดยพลัน “นี่คือเหรียญตรามังกรทอง!”
เหรียญตราเปรียบเสมือนจักรพรรดิผู้ใดเห็นก็ต้องยำเกรง
หลินมู่อวี่เก็บเหรียญตราเข้าแขนเสื้อพลางกล่าว “…..เชิญแม่ทัพทั้งหลายดื่มกันต่อให้สนุกไม่ต้องห่วงข้า!”
หลินมู่อวี่หนีออกจากค่ายฝ่าลมหนาวไปยังฝั่งตะวันตกของค่ายอย่างรวดเร็ว
จิงเหลาตะโกนตามมาจากด้านหลัง “คิดจะไปไห
