ละที่น่ากลัวยิ่ง
หลังจากกินจนอิ่มท้องแล้ว แอปเปิลน้อยร่างโชกเลือดเดินไปยืนข้างหลินมู่อวี่พลางเรอพร้อมกับไฟร้อนจากปาก ส่งผลให้หิมะโดยรอบละลายกลายเป็นไอจนพื้นดินแห้งโผล่ออกมา เจ้ามังกรล้มตัวลงนอนบนอุ้งเท้าของตนก่อนจะกรนเสียงดังอย่างสบายใจ พลันมีเส้นสีเงินสามเส้นปรากฏขึ้นบนหัวของมัน
เจ้ามังกรวิวัฒนาการเป็นสัตว์วิญญาณอายุแปดร้อยปีหลังจากกินจิตวิญญาณของพยัคฆ์กระหายเลือด ความเร็วในการเติบโตของมังกรศักดิ์สิทธิ์ช่างน่าอัศจรรย์นัก
หลินมู่อวี่ไม่อยากรบกวนมังกรน้อยตอนหลับ หลังจากการดูดซับพลังวิญญาณจำนวนมาก มังกรผลึกโลหิตจำต้องได้รับการพักผ่อนเพื่อเผาผลาญพลังงานให้เข้าสู่ร่างกาย
…
เช้าวันต่อมาหลินมู่อวี่ยังคงไม่พบถังเสี่ยวซีหรือผู้ใด นอกจากเจ้ามังกรผลึกโลหิตที่กระโดดโลดเต้นไปมากลางหิมะเหมือนลูกสุนัข
หลินมู่อวี่ไม่มีใจที่จะชื่นชมมัน เขายังคงอยู่ท่ามกลางหิมะด้วยใจที่หนักอึ้ง แต่ทันใดนั้นเสียงโซ่เหล็กก็ดังก้องมาจากประตูเมืองชีไห่พร้อมกับประตูเหล็กที่ค่อยๆ เปิดออก
“หน่วยลาดตระเวนอีกแล้วหรือ?” หลินมู่อวี่คิดในใจ
ทว่ากลุ่มที่ออกมาไม่ใช่หน่วยลาดตระเวน เป็นกลุ่มของคนที่สวมชุดทหารของเมืองชีไห่พร้อมเกราะและอาวุธครบมือราวสองพันคน
ดูเหมือนผู้คนในเมืองก็ได้รับข่าวเช่นกัน
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ากองทัพสองพันคนนั้นกำลังตรงมาทางตนด้วยความเร็วจนหันไปควบม้าหนีไม่ทัน
“มีคนอยู่ตรงนั้น ล้อมมันไว้!”
หลินมู่อ
