ยในห้องโถงถูกจุดไฟสว่าง โดยมีครูฝึกดาวทองถือดาบเหล็กเฝ้าประตูอยู่ ครูฝึกเมื่อเห็นหลินมู่อวี่ก็คำนับ “ใต้เท้าหลิน”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าห้องนั่งเล่น
ทว่าเมื่อเข้าไปด้านในก็พบว่าคนที่มาเข้าพบไม่ใช่คนเดียวแต่เป็นสามคน ชายชรารูปร่างผอมบางพร้อมผ้าคลุมหัวนั่งอยู่เงียบๆ ด้านหลังมีหนุ่มรูปงามสองคนดูคุ้นตา ทว่าหลินมู่อวี่จำไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นใคร
“สวัสดีข้าคือหลินมู่อวี่ พวกท่านเป็นใครหรือ?” หลินมู่อวี่ยืนทักทายอย่างสุภาพต่อหน้าชายชรา
ทันใดนั้นชายชราก็เงยหน้าขึ้นพลางถอดผ้าคลุมหัวออกเผยให้เห็นใบหน้าอันซีดเซียว ดูแล้วคงอายุราวหกสิบทว่าแตกต่างจากฉินจิ้นที่อายุเท่ากันโดยสิ้นเชิง แววตาของชายชราเปล่งประกาย ร่างเล็กยืนขึ้นพร้อมรอยยิ้มพลางประสานกำปั้นคำนับ “อวี่จื้อเทียนยินดีที่ได้พบใต้เท้าหลินมู่อวี่ผู้นำแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ขอรับ!”
หลินมู่อวี่ชะงัก “อวี่จื้อเทียนรึ?”
ขณะเดียวกันใต้เท้าเกอหยางที่อยู่ด้านข้างก็สบถขึ้น “อวี่จื้อเทียนรึ? ท่าน…ท่านคือใต้เท้าอวี่จื้อเทียนใช่หรือไม่?”
“เป็นข้าเอง เหตุใดจึงต้องตกใจเช่นนี้เล่า?” อวี่จื้อเทียนยิ้ม
ชายชราผู้นี้ช่างดูภูมิฐานยิ่งนัก!
หลินมู่อวี่หันไปถามเกอหยาง “ใต้เท้าเกอหยาง ข้าไม่ค่อยรู้เรื่องจากมณฑลเทียนชู่ อวี่จื้อเทียนคือ…”
เกอหยางยิ้มตอบ “อาอวี่เจ้าไม่รู้จริงหรือ? ในมณฑลเทียนชู่…ทหารจักรวรรดิจะถูกเรียกว่ากองทัพเทียนชู่ มีกำลังรบแปดพั
