ราะอย่างมีชัย พลางกล่าวซ้ำประโยคเดิมไปมาราวกับร้องเพลง
หลินมู่อวี่ไม่คุยกับราชาปีศาจอีก และคิดอยู่ในใจว่าสักวันจะต้องเอาเจ้าปีศาจนี่ออกไปจากทะเลจิตให้ได้ มิเช่นนั้นคำพูดและการกระทำเหล่านี้ต้องกวนใจเขาอยู่ข้างในตลอด…คงเป็นความรู้สึกที่แปลกน่าดู
…
อวี่จื้อเทียนและอวี่จื้อหยานพักอยู่ในวิหารพร้อมกับบริวารอีกจำนวนหนึ่งเพื่อรอหลินมู่อวี่
หลินมู่อวี่ไม่สามารถไปตามหาฤๅษีผู้เก่งกาจจากไหนได้…เพราะมันคือเขานั่นเอง เขาต้องยอมแลกความรู้ของตนกับเงินห้าล้าน เงินห้าล้านที่หากขายทั้งเมืองหยินซานก็มิอาจเทียบได้ เงินห้าล้านที่มีค่าครึ่งหนึ่งของมูลค่าการส่งออกที่สมาคมการค้าแห่งเมืองหลวงทำได้!
ด้วยเหตุนี้หลินมุ่อวี่จึงนอนแทบไม่หลับทั้งคืน จุดเทียนตั้งตาเขียนหนังสือข้อมูลและวิธีการหลอมอาวุธโดยให้ลู่ลู่ช่วยอ่านทวน หนังสือที่ถูกเขียนด้วยความรู้ทุกอย่างทั้งที่เข้าใจและไม่เข้าใจ เพราะทักษะหลายอย่างเป็นวิธีหลอมแบบดั้งเดิม แตกต่างจากหลินมู่อวี่ที่อาศัยทางลัดโดยการใช้ติ่งหลอมช่วยสร้างมาตลอด…
เช้าวันต่อมา อวี้จื้อเทียนก็มาพบหลินมู่อวี่พร้อมกับคนของเขา
กระทั่งเมื่อเห็นหนังสือ อวี่จื้อเทียนก็มีท่าทีราวกับเจอสมบัติ เขาจ้องมองมันด้วยสีหน้าแห่งความสุขก่อนจะยืนตั๋วห้าสิบอันให้หลินมู่อวี่ “ใต้เท้า ข้าขอเป็นตัวแทนของตระกูลอวี้จื่อกล่าวขอบพระคุณสำหรับความรู้ที่ท่านมอบให้!”
“ท่านแม่ทัพไม่ต้องนอบน้อมเช่นนี้ก็ได้ขอรับ ข้าก
