“เอาล่ะแม่ทัพน้อย เจ้าแพ้แล้ว…ส่งเงินมา!”
หลินมู่อวี่แบบมือรอรับเงินห้าหมื่นเหรียญทองจากอวี่เหวินเหลี่ยน
“เจ้า…”
อวี่เหวินเหลี่ยนมองร่างไร้วิญญาณของพยัคฆ์กระหายเลือดบนพื้น ลูกเสือตัวนี้พยายามฝึกฝนพลังยุทธ์อย่างมาก ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีลูกเสือผู้บอบบางก็ถูกไอ้กิ้งก่านั่นฆ่า!
“ไม่ยอมรับว่าแพ้อย่างนั้นรึ?” หลินมู่อวี่เลิกคิ้วถามพลางแบกหางมังกรผลึกโลหิตขึ้นบนหลังม้า “หากแม่ทัพไม่ยอมรับ ข้าก็จะถือว่านี่ไม่ใช่การเดิมพัน ข้าไม่สนเรื่องเงินห้าหมื่นเหรียญนั่นหรอก”
“อย่าเหลวไหล!”
อวี่เหวินเหลี่ยนล้วงเอาเงินห้าหมื่นเหรียญทองออกมา “เอาไป ห้าหมื่นที่เจ้าอยากได้!”
“ขอบใจนะแม่ทัพ”
หลินมู่อวี่เทเหรียญใส่ถุงสรรพสิ่งที่เอวโดยไม่นับด้วยซ้ำ “ข้ายังมีเรื่องให้จัดการอีกมากที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ ไว้เราคงได้เจอกันอีก!”
หลินมู่อวี่ควบม้าจากไป
ฝูงชนที่เข้ามามุงดูก็เริ่มทยอยแยกย้าย เหลือเพียงอวี่เหวินเหลี่ยนที่ยังคงยืนตัวสั่นด้วยความโกรธแค้น
ด้านข้างมีคนรับใช้เอ่ยกระซิบ “ท่านอ๋องน้อยขอรับ…ห้าหมื่นเหรียญทองนั่นท่านแม่ทัพให้ท่านไปซื้อหอกพันด้ามจากร้านค้าแห่งจักรวรรดิ แล้ว…ท่านเอาให้หลินมู่อวี่ไปเช่นนี้ เราจะไปอธิบายกับเขาอย่างไรดีเล่าขอรับ?”
“อธิบายอะไร!?”
อวี่เหวินเหลี่ยนกัดฟันกรอด “ท่านพ่อบอกให้ข้าเป็นคนรักษาคำพูดเอง เจ้ามีปัญหาอะไร?”
“โปรดใจเย็นลงก่อนเถิดขอรับ…”
อวี่เหวินเหลี่ยนเงินหน้ามองหลินมู่อวี่ที่ควบม้า
