ยกันฝูงชนไม่ให้เข้ามาในระยะร้อยเมตร หากเกินกว่านั้นจะอยู่ในระยะยิงของพลธนูซึ่งพร้อมยิงคนฝ่าฝืนทันที
“พรึ่บ!”
หลินมู่อวี่ใช้มือขวากระชับกระบี่ที่ห้อยอยู่ตรงเอว มือซ้ายซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมคอยกระตุ้นวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าอยู่ตลอด พร้อมเรียกมันออกมาคุ้มกันฉินจิ้น ฉินอินและถังเสี่ยวซีได้ทุกเมื่อ
โชคดีที่ทุกอย่างดำเนินไปได้อย่างราบรื่น หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงพิธีเฉลิมฉลองก็เสร็จสิ้น จักรพรรดิและองค์หญิงเข้าพบปะกับประชาชนก่อนจะกลับตำหนักเจ๋อเทียนเพื่อเริ่มงานเลี้ยงภายใน!
…
“ในที่สุดก็ถึงเวลาอาหารค่ำ” เฟิงจี้สิงยิ้มแก่หลินมู่อวี่
หลินมู่อวี่ยิ้มตอบ “ท่านคงไม่ได้ยอมอดมื้อเช้าเพื่อมากินมื้อเย็นนี้หรอกใช่หรือไม่?”
“แล้วเจ้าล่ะ?”
“ข้าก็ไม่ได้กินเหมือนกัน!”
“เช่นนั้นจงกินให้เยอะ อาหารในงานเลี้ยงเทศกาลหว่านพืชผลนั้นมีเยอะจนกินไม่หมดเชียวล่ะ”
“อืม ข้ารู้” หลินมู่อวี่ทำหน้ามุ่ย “เพื่อที่จะเตรียมอาหารมื้อนี้ คนของหน่วยอินทรีต้องเข้าป่าล่าอาหารอยู่หลายครั้งจนได้รับบาดเจ็บถึงสองนาย”
เฟิงจี้สิงหัวเราะ “โอ้ ไม่ทราบว่าท่านหลินมู่อวี่สนใจการทำงานของลูกน้องตั้งแต่เมื่อไร?”
“อย่างน้อยข้าก็อ่านรายงานทุกวันนะท่าน…”
“ฮ่าๆๆ!”
เฟิงจี้สิงลูบจมูกพลางกล่าว “อาอวี่ เจ้าอยากลอกรายงานหรือไม่? ข้ามีอยู่สี่ฉบับในฐานใหญ่ของกององครักษ์ ข้าจะให้เจ้ายืมรายงานข้าไปคัดลอกเดือนละสองฉบับ คิดราคาเพียงเดือนละห้าหมื่นเหรียญทอง”
“ท่
