นตลาดไม่ได้อีกสินะ?
…
หลังจากการวิวัฒนาการครั้งแรกเจ้ามังกรก็ไม่กินสิ่งใดอีก มันต้องใช้เวลาพักอีกนาน มิเช่นนั้นร่างกายคงทนรับอำนาจอันมหาศาลนี้ไม่ไหว!
เมื่อกลับไปยังห้องในตำหนัก หลินมู่อวี่ได้แต่นั่งกังวลถึงขนาดตัวของมังกรในอนาคต
ทันใดนั้นเสียงของราชาปีศาจเจ็ดประทีปจากทะเลจิตก็ดังขึ้น “เจ้าไก่อ่อนหลิน เรามาทำข้อตกลงกันดีหรือไม่?”
“เจ้ามีข้อเสนออะไรมาตกลงกับข้าอย่างนั้นหรือ?” หลินมู่อวี่ถาม
ราชาปีศาจหัวเราะ “ในโลกของเจ้า เจ้าเป็นลูกของนักธุรกิจใหญ่ เจ้ารู้จักการได้ผลประโยชน์ร่วมกันหรือไม่? ข้าจะช่วยเจ้าหนึ่งอย่างแลกกับเจ้าช่วยข้าหนึ่งอย่าง สนใจหรือไม่?”
“แล้วเจ้าจะทำสิ่งใดให้ข้า?” หลินมู่อวี่ถาม
ราชาปีศาจตอบ “เจ้ารู้จักท่องมิติหรือไม่”
“ท่องมิติหรือ?” หลินมู่อวี่ส่ายหัว
“ไม่รู้อย่างนั้นหรือ?” น้ำเสียงของราชาปีศาจแสดงออกถึงความดูถูกอย่างยิ่ง “เจ้านี่มันเป็นไก่อ่อนสมชื่อ ข้าจะบอกให้รู้เอง พลังยุทธ์ของเจ้าในตอนนี้อยู่ขอบเขตนภา ขั้นต่อไปคือขอบเขตปราชญ์ ทว่าว่าระดับปราชญ์นั้นยังคงด้อยนักสำหรับวิทยายุทธ์ เป้าหมายอันสูงสุดของการฝึกฝนพลังคือการเป็นอมตะและมีชีวิตนิรันดร์ เพื่อจะไปถึงขอบเขตเทวะได้เจ้าจะต้องหลอมรวมจิตวิญญาณและสละร่างเนื้อเสีย นี่คือสิ่งที่มันควรจะเป็น”
“แล้วอย่างไรเล่า?”
“เมื่อผู้ฝึกยุทธ์ก้าวเข้าสู่ขั้นแรกของขอบเขตเทวะ ก็จะสามารถเข้าถึงพลังท่องมิติด้วยตนเอง เป็นวิชาที่ใช้ควบคุม
