ิน เสี่ยวอินพลันพูดขึ้น “พี่อาอวี่ สองวันนี้พวกเราจะไปลานล่าสัตว์ส่วนพระองค์ใช่หรือไม่?”
“อืม เจ้าต้องการออกเดินทางเวลาไหน?”
“ข้าจะออกไปช่วงบ่ายเจ้าค่ะ”
“ตกลง ข้าจะไปเตรียมตัว”
“เจ้าค่ะ ข้าจะรอที่โถงตำหนักเจ๋อเทียนตอนเที่ยง และจะส่งคนไปรับเสี่ยวซีเพื่อไปที่นั่นด้วยกัน”
“ได้สิ!”
เมื่อหลินมู่อวี่หันกลับมาก็เห็นฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนประสานหมัดพร้อมพูดว่า “แม่ทัพคนสุดท้ายฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนน้อมรับคำบัญชาแม่ทัพหลินขอรับ!”
แม้ว่าฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนจะเป็นองครักษณ์มังกร แต่เขาเป็นแม่ทัพระดับห้าซึ่งยศต่ำกว่าหลินมู่อวี่หนึ่งระดับ ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนจึงพูดอย่างเคารพ
หลินมู่อวี่ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงตอบไปว่า “พี่ฉู่ องค์หญิงอินจะออกไปล่าสัตว์และจำเป็นต้องมีคนอารักขา ทหารที่พี่สั่งการได้ขณะนี้มีเท่าใดหรือ?”
“ทหารอวี้หลินราวสองพันนาย”
“ตกลง นำพวกเขามาทั้งหมด”
“อื้ม!”
หลินมู่อวี่ครุ่นคิดสักครู่ เมื่อออกจากประตูก็พบองครักษ์อินทรี เขาจึงสั่งว่า “กลับไปที่ค่ายรังอินทรีทันที และสั่งเว่ยโฉวให้นำองครักษ์อินทรีห้าสิบนายมาที่ตำหนักเจ๋อเทียนพร้อมนำศรเศวตรมณีมาให้เพียงพอ”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!”
หลังจากสั่งการทั้งหมด หลินมู่อวี่ก็ครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนจะขี่ม้ากลับวิหาร เนื่องจากพวกเขาจะออกไปล่าสัตว์ หลินมู่อวี่จึงต้องการนำมังกรน้อยไปด้วย มังกรน้อยน่ารักคงทำให้ฉินอินอารมณ์ดีขึ้น และสิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือมังกรผลึกโลหิตจำเป็นต้องเติบโต
