แม้ว่าฉินจื่อหลิงจะไม่แข็งแกร่งมากนัก แต่ก็รู้จักวิทยายุทธ์ ฉินจื่อหลิงเคยเห็นทักษะจับดาบของคู่ต่อสู้ ทว่าไม่เคยเห็นทักษะจับดาบไร้ลักษณ์ราวกับมีมือขนาดใหญ่มากระชากดาบเขาไปเช่นนี้
…
“ฮ่าๆๆ” หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างโล่งอก เขาเดินไปด้านหน้าและตบไหล่ฉินจื่อหลิงก่อนจะเอ่ยถาม “จื่อหลิง ความรู้สึกตอนที่ถูกพรากดาบไปเป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉินจื่อหลิงส่งเสียงคร่ำครวญ “ข้ารู้สึกราวกับมีพลังดูดมหาศาลที่มองไม่เห็นจากกระบี่ของผู้ดูแลหลิน ซึ่งทำให้ข้าไม่สามารถประคองดาบไว้ได้”
“เจ้าดูคลางแคลงใจ ต้องการลองอีกครั้งหรือไม่?”
“ขอรับ!”
ฉินจื่อหลิงกระโจนออกไปเหยียบลงบนกำแพงหิน จากนั้นก็ดึงดาบเหล็กที่ถูกตรึงลงมา ก่อนจะพูดว่า “ระวังตัวขอรับผู้ดูแลหลิน ข้าพร้อมโจมตีอีกครั้งแล้ว!”
“อื้ม!”
ครานี้ฉินจื่อหลิงไม่พุ่งโจมตีเป็นเส้นตรงอีกต่อไป ทว่าตวัดดาบจากด้านบน!
หลินมู่อวี่หมุนตัวขณะที่ปราณยุทธ์ควบแน่นบนใบดาบ พลังหมุนไร้ลักษณ์สามเกลียวปรากฏขึ้นและพุ่งไปล้อมรอบดาบของฉินจื่อหลิงอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น! ก็ก่อเกิดพลังดูดมหาศาลจนทำให้ดาบหลุดมือฉินจื่อหลิงอีกครั้ง!
‘เคร้ง!’
ดาบเหล็กปลิวหมุนไปกับพื้นขณะที่ฉินจื่อหลิงยืนตะลึงงัน “ผู้ดูแลหลิน…นี่คือทักษะอะไรกัน มันช่างดูเหมือนเวทย์มนต์…”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มเล็กน้อย “นี่เป็นแรงดึงดูดที่เกิดจากพลังหมุน หากพลังยุทธ์ของเจ้าเพิ่มขึ้นจนถึงระดับนี้ในภายภาคหน้า ข้าเชื่อว่า
