นมู่อวี่พยักหน้า “แขนซ้ายที่เจ้าเห็นอยู่นี้เป็นแขนที่ข้าหลอมขึ้นมาใหม่จากแท่งโลหะกับเลือดของตัวเอง”
ชวีฉูลูบเคราหงอก “หลังจากหลอมแท่งโลหะแล้ว เจ้าได้ความสามารถใดเพิ่มเติมหรือไม้?”
“พละกำลังแขนซ้ายข้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก และดูเหมือนจะสามารถสร้างชั้นพลังงานป้องกันตัวเองได้ด้วย”
“ไหนมาให้ปู่ดู…”
“ขอรับ”
หลินมู่อวี่ลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะ ทันทีที่ก้าวไปหาชวีฉูทั้งร่างของหลินมู่อวี่ก็ปกคลุมไปด้วยพลังแห่งความอาฆาต ในขณะที่แขนซ้ายมีรูปลักษณ์มังกรโปร่งแสงปรากฏขึ้น พลังที่เอ่อล้นดูน่าเกรงขามราวกับเมื่อใดได้ต่างต้องยอมสยบ
“นี่มัน…” ชวีฉูตกตะลึง “อาอวี่เจ้าช่างเป็นที่โปรดปรานของสวรรค์เสียจริง ถึงได้ครอบครองพลังเทพโบราณนี้!”
“พลังเทพโบราณอย่างนั้นรึ?”
หลินมู่อวี่ประหลาดใจ “ท่านปู่ชวี ท่านหมายความว่านี่เป็นพลังอันเก่าแก่ใช่หรือไม่?”
“เจ้าไม่รู้ต้นกำเนิดของแท่งโลหะหรือ?”
“ไม่เลยขอรับ”
ชวีฉูเอ่ยอย่างช้าๆ “เสี่ยวอิน เจ้าจงไปที่ชั้นหนังสือด้านในสุด จะมีสำเนาชื่อว่า ‘เทพและปีศาจ’ วางอยู่ มันถูกเขียนขึ้นโดยตงฮั่นฉูเมื่อสองหมื่นแปดพันปีที่แล้ว”
“เจ้าค่ะ”
………………………
