ายยิ่งขึ้น! สุดท้ายขาทั้งสองของนักฆ่าปริศนาก็อ่อนแรงและถูกฉีกขาด ทันใดนั้น! อสูรร้ายก็ขบฟันแหลมลงที่หัวของนักฆ่าอีกครั้งอย่างรุนแรงจนกะโหลกแตก! ‘โผละ!’
‘กร้วม!’
มังกรเกราะน้ำแข็งเคี้ยวมันหัวของนักฆ่า ตาสีน้ำตาลของมังกรฉายแววพึงพอใจ
หลินมู่อวี่มองมันก่อนจะรีบขึ้นฝั่ง ขณะที่รีบใช้เถาวัลย์น้ำเต้าห่อหุ้มแท่งโลหะ สิ่งนี้แข็งแกร่งจนทุบหัวมังกรได้ มันต้องเป็นของดีแน่!
ทันทีที่นักฆ่าตาย ร่างกายก็สลายกลายเป็นลูกประคำสีดำร่วงลงสู่แม่น้ำ มันเป็นลูกประคำวิเศษที่เต็มไปด้วยพลังงานวิญญาณ!
หลินมู่อวี่ไม่ปล่อยโอกาสดีเช่นนี้ จึงรีบเรียกเถาวัลย์น้ำเต้าพันลูกปัดเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว
กระนั้นมันก็ไม่ง่ายดายอย่างที่คิด สัตว์อำมหิตอายุหนึ่งหมื่นสี่พันปีพุ่งเข้ามาพร้อมอ้าปากกว้างขย้ำแขนซ้ายของหลินมู่อวี่ทันที ทว่าหลินมู่อวี่สูญเสียความรู้สึกที่แขนซ้ายไปนานแล้ว! จากนั้นสัตว์ร้ายอีกหลายสิบตัวก็ตรงปรี่เข้ามาพร้อมพลังแห่งความมืด ดวงตาพวกมันเต็มไปด้วยความหิวกระหายน่าสะพรึงกลัว!
ไม่ว่าหลินมู่อวี่จะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากมังกรตัวนี้ได้
ขณะเดียวกันก็มีเสียงของฉินอินดังขึ้น “อาอวี่…ข้ามาช่วยแล้ว”
ไม่ หลินมู่อวี่ไม่สามารถดึงฉินอินเข้ามาพัวพันได้
เขายกกระบี่วิญญาณมังกรขึ้นอย่างไม่ลังเลพร้อมตวัดออกไป ทันใดนั้น! แขนซ้ายก็ขาดออกจากลำตัว ก่อนที่ดวงตาเปลี่ยนเป็นแดงก่ำและกระอักเลือด ทว่าหลินมู่อวี่ยังคงหัวเราะแล
