“อืม อย่างดีที่สุดคงไม่เกินขอบเขตปฐพีระดับที่หนึ่ง…หลังเที่ยงคืนเมื่อกำยานคงออกฤทธิ์ จากนั้น…ฮ่าๆ เราก็จะเล่นสนุกกับหลินอินและฆ่าเจ้าเด็กหลินอวี่ ก่อนจะขายหลินอินให้แก่โรงเตี๊ยมชื่อดังในเมืองหลันเยี่ยนเพื่อเป็นนางบำเรอ ฮ่า! ด้วยรูปลักษณ์ของหลินอิน เราคงขายนางได้อย่างน้อยหมื่นเหรียญทอง!”
“เอาล่ะ ข้าจะไปเตรียมกำยาน!”
“ดี!”
…
หลินมู่อวี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นและถอนหายใจ คนพวกนั้นชั่วร้ายอย่างแท้จริง! เขาพลันแตะไหล่เสี่ยวอินและเอ่ยเสียงแผ่วเบา “เสี่ยวอิน ตื่นเถิด”
ไม่รู้ว่าฉินอินกำลังฝันถึงสิ่งใด นางพลันอ้าแขนคว้าตัวหลินมู่อวี่และพึมพำ “พี่อาอวี่…”
เสียงเรียกของฉินอินทำให้หลินมู่อวี่ใจกระตุกวูบ ก่อนที่หลินมู่อวี่จะเปิดฝ่ามือปลดปล่อยทักษะชีพจรวิญญาณเข้าสู่จิตใต้สำนึกหญิงสาวตรงหน้า ฉินอินลืมตาขึ้นมาทันทีก่อนใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “พี่อาอวี่ กำลังทำอะไรหรือเจ้าคะ?”
“ข้ามิได้ทำอะไร…”
หลินมู่อวี่ส่ายหัวก่อนหยิบโอสถเทพประสานออกมาสองขวด “ตู้ยี่หมิงและหลิวจุนต้องการใช้กำยานเพื่อทำร้ายเรา นี่คือโอสถเทพประสานที่สามารถต้านทานพิษได้ เสี่ยวอิน ดื่มมันสิ”
“อืม”
ฉินอินดื่มโอสถเทพประสานอย่างเชื่อฟัง และหลินมู่อวี่เองก็ดื่มอีกขวด เขาเอนตัวลงบนฟูกและพูดว่า “แกล้งทำเป็นหลับซะ ค่อยสังหารหลังจากพวกมันลงมือก็ไม่สายเกินไป”
“อืม…”
…
หลังจากรอมานาน ในที่สุดก็มีเสียงดังมาจากนอกห้อง หน้าต่างกระดาษถูกเจาะพร้อมควันห