วหนึ่งพันห้าร้อยนายและทหารม้าห้าร้อยนาย ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการใช้โล่เพื่อกันลูกธนูก่อนจะส่งทหารม้าออกไป
หลินมู่อวี่ยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ขณะที่มีน้ำค้างแข็งปกคลุมบนไหล่ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ฝันไปเถิด…”
ฉีหยิงควบม้าเข้ามาพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านแม่ทัพ ถึงเวลาโจมตีหรือยังขอรับ?”
“อืม เจ้าสามารถลงมือทันทีที่มันฝ่าวงล้อมด่านที่สองมาได้”
“ขอรับ!”
…
คบเพลิงจำนวนมหาศาลสว่างไสวขณะที่เหล่าทหารชำนาญการพุ่งตัวออกมา เสียงร้องคำรามดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ
“โจมตี!!”
เว่ยโฉวตะโกนดังลั่นขณะที่ยิงลูกธนูรวดเร็วดั่งแสงทะลวงทหารสามนายทันที! ภายในกองทัพ มีเพียงเว่ยโฉวผู้เดียวที่มีความแข็งแกร่งและแม่นยำมาก
‘ฟิ้ว ฟิ้ว…’
ธนูในมือหลินมู่อวี่ส่งเสียงดังน่าเกรงขาม ลูกธนูปกคลุมไปด้วยปราณยุทธ์ จึงสามารถแทงทะลุโล่ของทหารชำนาญการทันทีจนเกิดแรงระเบิดอันทรงพลัง!
“ท่านแม่ทัพแข็งแกร่งอย่างแท้จริง!”
ทหารกองทัพทะลวงนภาได้รับการปลุกใจหลังจากที่เห็น ทั้นใดนั้น! ก็ยิงธนูออกไปราวกับห่าฝนสังหารทหารสำนักอัศวินทันที! กระนั้นลูกธนูส่วนใหญ่ก็ตกลงบนโล่และมิได้สร้างความเสียหายแก่ศัตรูมากนัก ทำให้ทหารสำนักอัศวินเข้าใกล้มากขึ้นจนถึงระยะยี่สิบเมตร
“ถอย!”
หลินมู่อวี่ออกคำสั่งขณะที่ปามีดเสียงปีศาจสี่เล่มออกไป มันพุ่งไปหลายทิศทางอย่างรวดเร็วก่อนทะลุผ่านร่างทหารหลายนาย! จากนั้นหลินมู่อวี่จึงค่อยๆ ดึงพลังกลับและมีดเสียงปีศาจก็กล
